Rainer Oleak wciela się w rolę Holgera Biege

W życiu dwojga ludzi zdarzają się spotkania, które mają tak decydujący i trwały wpływ na ich dalszą drogę – jak to się dziś mówi, „długotrwały”. Często można o tym przeczytać w biografiach artystów, a zwłaszcza muzyków. Również pierwsze spotkanie dwóch muzyków, Rainera Oleaka (ur. w 1953 r.) i Holgera Biege (ur. w 1952 r.), stało się właśnie takim „trwałym” wydarzeniem, choć początkowo żadne z nich nie postrzegało go w ten sposób.

Było to w latach 1977/78, kiedy Holger Biege nagrywał własne utwory na swój pierwszy album „Wenn der Abend kommt” – niektóre w studiach radiowych przy Nalepastraße w Berlinie Wschodnim, a inne w studiu AMIGA przy Brunnenstraße. Jako zespół towarzyszący podczas tych nagrań studyjnych Holger zatrudnił berliński zespół jazz-rockowy NEUE GENERATION, w skład którego wchodzili niektórzy z najlepszych muzyków tego gatunku w ówczesnej NRD. 

Holger Biege, utalentowany wokalista, pianista, kompozytor i aranżer, był przekonany, że zespół ten, podążając za jego muzycznymi zamierzeniami, wspólnie osiągnie najlepszy możliwy efekt – co faktycznie się sprawdziło. „Wenn der Abend kommt” od razu stał się wielkim hitem radiowym i dzięki debiutanckiej płycie LP o tym samym tytule Holger Biege znalazł się w centrum uwagi publiczności i mediów.

W tym czasie, po ukończeniu studiów z zakresu „techniki pomiarowej i akustyki pomieszczeń” na Politechnice w Dreźnie, Rainer Oleak dołączył jako klawiszowiec właśnie do tego zespołu NEUE GENERATION. Podczas produkcji Biege pełnił raczej rolę cichego słuchacza i obserwatora, ponieważ Holger sam nagrywał partie fortepianowe. W jego wspomnieniach pojawia się epizod z jesieni 1978 roku, kiedy to Holger Biege nagrywał w sali nr 2 studia radiowego w Berlinie Wschodnim ścieżki podstawowe do dwóch utworów, które skomponował dla swojego brata Gerd Christiana, w tym jego wielkiego hitu „Sag Ihr auch”, który w 1979 roku został „Hitem Roku” w NRD. Nagle Holger poprosił o teksty i niespodziewanie sam zaśpiewał do podkładów, „...żeby mój brat wiedział, jak to sobie wyobrażam...”. 

Wszyscy obecni w studiu, w tym Rainer Oleak, mieli gęsią skórkę, „...ponieważ Holger nadał tej piosence tak nieopisaną emocję...”, a Oleak stara się teraz osiągnąć ten sam efekt w swojej wersji.
W tym wszystkim wiele nauczył się wówczas o sposobie pracy Holgera, jego wysokich wymaganiach wobec siebie i całego zespołu. Zrobiło to ogromne wrażenie na Rainerze Oleaku, który podobnie jak Holger Biege od najmłodszych lat uczył się gry na fortepianie i dążył do tego, by zostać zawodowym muzykiem. 

Studia na Politechnice w Dreźnie okazały się dla niego później pomocne przede wszystkim w jego twórczej pracy jako producenta we własnym studiu nagraniowym. Najpierw jednak ukończył studia na renomowanej berlińskiej akademii muzycznej „Hanns Eisler” na kierunkach fortepian, kompozycja i kompozycja muzyczna. 

Istnieją jeszcze inne podobieństwa między tymi dwoma wybitnie utalentowanymi muzykami: 

ich ojcowie byli naukowcami – ojciec Holgera zajmował się różnymi dyscyplinami nauk przyrodniczych, między innymi w Akademii Nauk w Berlinie Wschodnim, a ojcem Rainera był znany astrofizyk Hans Oleak. Wiele z tego wpłynęło na synów, nawet jeśli obrali oni inne ścieżki zawodowe. 

Holger przez pewien czas zajmował się astronomią jako hobby na równi z muzyką. Rainer „Ole” Oleak stał się jednym z najbardziej wszechstronnych i rozchwytywanych muzyków w NRD, prowadząc własne zespoły: po NEUEN GENERATION najpierw wraz z byłym wokalistą KARAT, Neumi Neumannem, w NEUMIS ROCK CIRKUS, a następnie z zespołem DATZU. 

W tym samym czasie rozpoczął pracę jako kompozytor, tworząc muzykę do ponad 1500 filmów kinowych i telewizyjnych, a także realizując liczne projekty z kolegami muzykami, takimi jak Reinhard Lakomy, Frank Schöbel, zespół PUHDYS, Manfredem Krugiem, Arminem Müller-Stahlem, a po zjednoczeniu Niemiec również z artystami międzynarodowymi, m.in. z Ute Lemper i Tony’m Careyem.
Jego autorstwa jest również aranżacja muzyki do programu dowolnego łyżwiarki figurowej Katariny Witt podczas ostatnich igrzysk olimpijskich.

W swoim miejscu zamieszkania w Dahlwitz-Hoppegarten (niedaleko Berlina) stworzył własne studio nagraniowe „Tonscheune Oleak”. To właśnie tam powstała płyta CD „Rainer Oleak gra Holgera Biege’a”, której koncepcja została zaproponowana Rainerowi Oleakowi przez wytwórnię KÜNSTLERHAFEN z okazji jego 70. urodzin (19.09.2022) i która w tej formie stanowi dla niego szczególną artystyczną potrzebę płynącą z serca. „Piosenki Holgera Biege’a są częścią mojej młodości, podobnie jak moje pierwsze własne doświadczenia muzyczne...” – mówi Oleak. Wśród swoich wzorów wymienia trzech muzyków z NRD: Franza Bartzscha (zwłaszcza dzięki jego piosence „Wind trägt alle Worte fort”), Ulricha „Eda” Swillmsa (który skomponował wspaniałe utwory dla zespołu KARAT) oraz właśnie Holgera Biege. 

Podziwiał go nie tylko za grę na fortepianie i kompozycje, ale także za jego zupełnie indywidualny sposób śpiewania, jego wyjątkową frazę wokalną. I właśnie one stanowiły dla Rainera Oleaka wielkie wyzwanie przy realizacji tej solowej płyty fortepianowej, będącej czysto instrumentalną wersją utworów wokalnych skomponowanych przez Holgera Biege. Miał w tym zakresie jasne podejście: „...sprowadzić utwory do ich harmonicznej i melodycznej istoty i zbudować na tej podstawie bardzo nastrojową całość... ponieważ zdałem sobie sprawę, że Holger Biege miał dość spójny, konsekwentny styl... z charakterystycznymi frazami melodycznymi, harmonią i konsekwentnymi tempami...wszystko bardzo delikatnie, z kilkoma subtelnymi elementami elektronicznymi w tle, aby nieco wzmocnić atmosferę brzmienia fortepianu... tak jak sól w zupie, która nadaje jej smak...”.

Kolejnym wyzwaniem było przeniesienie muzyki powstałej i wyprodukowanej w połowie lat 70. „...do współczesności, uczynienie jej nieco bardziej nowoczesną, bez tego, by słuchacz odczuwał przymus nowoczesności... szanując ją, przede wszystkim w jej pierwotnym wydaniu....i nie pokazywać, jak po tylu latach od wydania albumu „
” można wykonać te utwory jeszcze lepiej lub inaczej... co zawsze stanowi zagrożenie w przypadku coverów.
Nie miałem ambicji, by z utworu takiego jak „Reichtum der Welt” zrobić bossa novę...”. 

Ostatnim etapem produkcji albumu jest mastering, czyli „końcowa obróbka nagrań dźwiękowych”. Rainer Oleak i Dirk Mahlstedt z wytwórni KÜNSTLERHAFEN powierzyli to zadanie mistrzowi w tej dziedzinie, wiedeńskiemu inżynierowi masteringu Christophowi Stickelowi, który jak nikt inny jest synonimem „masteringu najwyższej klasy” w skali międzynarodowej, jak niedawno w przypadku albumu, który osiągnął pierwsze miejsce na listach przebojów, nagranym przez gwiazdę skrzypiec Anne-Sophie Mutter we współpracy z amerykańskim kompozytorem muzyki filmowej Johnem Williamsem. 

Za liczne produkcje, między innymi dla renomowanej wytwórni ECM Records zajmującej się współczesnym jazzem i muzyką klasyczną, w tym za „Budapest Concert” Keitha Jarretta, otrzymał wiele wyróżnień, w tym nagrody Grammy, Nagrodę Niemieckiej Krytyki Płytowej oraz nagrodę OPUS Klassik. Wszyscy uczestnicy projektu byli zgodni co do tego, że należy osiągnąć tak wysoką jakość dźwiękową albumu „Rainer Oleak gra Holgera Biege’a”. (Autor: Wolfgang Martin)