Kunsthalle Rostock prezentuje wystawy sztuki współczesnej i nowoczesnej klasyki. W zabytkowym budynku (1969) znajduje się kolekcja grafik, obrazów i rzeźb, zwłaszcza dzieł z regionu i sztuki wschodnioniemieckiej.
Kunsthalle była pierwotnie pomyślana jako pawilon wystawowy do prezentacji Biennale Krajów Morza Bałtyckiego, Norwegii i Islandii, które było organizowane co dwa lata od 1969 r. i zbiegało się z Tygodniem Morza Bałtyckiego w Rostocku. W przeciwieństwie do tej koncepcji, dyrektor-założyciel, dr Horst Zimmermann, zaczął budować własną kolekcję dla Kunsthalle już w 1964 roku, aby w kolejnych latach ustanowić budynek jako muzeum sztuki. Typowe zadania muzealne polegające na gromadzeniu, przechowywaniu, badaniu i komunikowaniu były (i nadal są) jednymi z podstawowych kompetencji Kunsthalle.
Oprócz międzynarodowego biennale, Kunsthalle prezentowało wiele zróżnicowanych tematycznie wystaw. W centrum uwagi znajdowała się wschodnioniemiecka sztuka nowoczesna (tj. sztuka z NRD), a także prace artystów skandynawskich i regionalnych. Do 1990 roku kolekcja Kunsthalle składała się głównie z grafik, rzeźb i obrazów. Większość kolekcji została nabyta w latach 1964-1990 lub dodana do kolekcji poprzez darowizny.
W trakcie zjednoczenia Niemiec w 1990 roku, zmiany w Kunsthalle również stały się zauważalne. Zmieniający się dyrektorzy, brak funduszy na modernizację i wystawy, a także brak odwiedzających spowodowały burzliwe lata dla miejsca wystaw, w których zarówno reputacja budynku była zagrożona, jak i jego racja bytu została zakwestionowana.
Od 2009 roku Kunsthalle Rostock jest prowadzona przez prywatne stowarzyszenie pod kierownictwem dr Jörga-Uwe Neumanna. Od tego czasu w tradycyjnym budynku na Schwanenteich wystawiali znani w kraju i na świecie artyści i fotografowie, w tym Arno Rink, Gerhard Richter, Arnulf Rainer, Georg Baselitz, Richard Serra, Norbert Bisky i Eugenio Recuenco. Oprócz uznanych artystów, zespół Kunsthalle koncentruje się również na młodych artystach i pracach ze Skandynawii i regionu bałtyckiego.