Voor de herfsttentoonstelling van 2026 werd de in Lübstorf woonachtige beeldhouwer Klaus-J. Albert (geb. 1943) uitgenodigd om samen met de schilder Walter Kröhnke (1903, vermist sinds 1944) deel te nemen.
Na zijn studie bij Karl Hofer vond Walter Kröhnke, die tijdens reizen naar Zuid-Frankrijk en Parijs kennis had gemaakt met de Franse avant-garde, al snel zijn eigen, heel persoonlijke beeldtaal. Kenmerkend is een bijna koel, ingetogen kleurgebruik, waarbij gevoelige, genuanceerde grijs- en bruintinten overheersen, die altijd helder en fris overkomen. Hij structureert zijn landschappelijke en figuratieve composities vaak met behulp van golvende lijnen in andere kleuren. Als inspiratiebron voor zijn tekeningen en schilderijen had hij het werkelijk ervaren landschap nodig.
„Men zal in onze tijd zelden een kunstenaar tegenkomen die in zijn werk zo’n helderheid, zo’n orde heeft ontwikkeld als Walter Kröhnke … Wat hier zo aanspreekt, is de innerlijke harmonie, is de zekerheid waarmee de natuurlijke vorm in een kunstvorm is omgezet“.(Doris Schmidt in de FAZ 1946)
Na een eerste solotentoonstelling in 1936 in de Galerie f & f aan de Kurfürstendamm, die hevige verontwaardiging uitlokte bij partijgenoten die strikt de partijlijn volgden, was het overduidelijk dat deze kunst ongewenst was en dat hij alleen nog in het geheim kon schilderen. In 1943 werd ook het atelier het slachtoffer van de bommen, waardoor ongeveer 200 schilderijen in vlammen opgingen. Enkele werken konden door ze elders in bewaring te geven worden gered; deze zijn nu te zien in de geplande tentoonstelling.
Juist de zacht golvende structuur van de werken van Walter Kröhnke heeft ons ertoe aangezet om de metaalbeeldhouwer Klaus J. Albert uit te nodigen als passende tegenhanger, om met zijn kleine sculpturen van staal aan de tentoonstelling deel te nemen.
Albert ontwikkelt zijn sculpturen door middel van vouwen en creëert zo op een schijnbaar eenvoudige manier een veelheid aan ruimtelijke vormgevingsmogelijkheden. Af en toe worden afzonderlijke vlakken van een stalen sculptuur gekleurd, wat ze extra aantrekkelijk maakt. Spiralen, bochten en bogen zijn eveneens uitdrukkingsmiddelen voor uiterst fantasierijke, concrete, ruimtelijke vormen.
„De inhoudelijke kernboodschap van het omvangrijke oeuvre bestaat uit de beleving van dit elementaire spanningspotentieel dat voortkomt uit de vorm zelf. Albert wil de toeschouwer emotioneel raken om hem via de waarneming aanstoot te geven tot geheel eigen, verdere associaties en gedachten.“ Met zijn omvangrijke artistieke oeuvre laat hij op indrukwekkende wijze zien „dat de traditierijke metaalbewerking de hedendaagse kunst waardevolle en onmisbare impulsen kan geven, wanneer deze zich kan manifesteren als uitdrukking van sterke, diep in de persoonlijkheid verankerde artistieke waarden en idealen.“ (Hans-Peter Jakobson)
De Hamburgse kunsthistorica dr. Gabriele Himmelmann zal een inleiding geven op de werken van beide kunstenaars en percussionist Walter Martinez zal de opening muzikaal omlijsten.