Na jesienną wystawę w 2026 roku zaproszono rzeźbiarza Klausa-J. Alberta (ur. 1943), mieszkającego w Lübstorfie, do współpracy z malarzem Walterem Kröhnke (1903–zaginiony w 1944 r.).
Po ukończeniu studiów u Karla Hofera Walter Kröhnke, który podczas podróży na południe Francji i do Paryża zapoznał się z francuską awangardą, bardzo szybko wypracował swój własny, osobisty język obrazowy. Charakterystyczna jest dla niego niemal chłodna, powściągliwa kolorystyka, w której dominują subtelne, zróżnicowane odcienie szarości i brązu, zawsze sprawiające wrażenie klarownych i świeżych. Swoje kompozycje pejzażowe i figuralne często dzieli za pomocą falistych linii w różnych kolorach. Inspiracją dla jego rysunków i obrazów były krajobrazy, które sam doświadczył.
„W naszych czasach rzadko spotyka się artystę, który w swojej twórczości osiągnąłby taką klarowność i porządek jak Walter Kröhnke… To, co tu tak przemawia, to wewnętrzna harmonia, pewność, z jaką forma natury zostaje przekształcona w formę artystyczną”.(Doris Schmidt w FAZ, 1946)
Po pierwszej wystawie indywidualnej w 1936 roku w galerii f & f przy Kurfürstendamm, która wywołała gwałtowne oburzenie wśród lojalnych wobec linii partii towarzyszy, stało się bardzo jasne, że ta sztuka jest niepożądana i mógł malować już tylko w tajemnicy. W 1943 roku ofiarą bombardowań padła również pracownia, a wraz z nią spłonęło około 200 obrazów. Niewielką liczbę prac udało się uratować dzięki ich przeniesieniu, a teraz można je oglądać na planowanej wystawie.
Właśnie delikatnie falująca kompozycja dzieł Waltera Kröhnkego zainspirowała nas do zaproszenia artysty zajmującego się metaloplastyką, Klausa J. Alberta, jako odpowiedniego partnera do udziału w wystawie ze swoimi małymi rzeźbami ze stali.
Albert tworzy swoje rzeźby poprzez fałdowanie, konstruując w ten sposób w pozornie prosty sposób wiele możliwości kompozycji przestrzennej. Od czasu do czasu poszczególne powierzchnie stalowej rzeźby są pomalowane na kolorowo, co dodaje im dodatkowego uroku. Spirale, łuki i zakręty są również środkami wyrazu dla niezwykle pomysłowych, konkretnych form przestrzennych.
„Podstawowym przesłaniem tej obszernej twórczości jest doświadczenie tego elementarnego potencjału napięcia wynikającego z samej formy. Albert pragnie dotrzeć do widza emocjonalnie, aby poprzez kontemplację przekazać mu bodźce do tworzenia własnych, dalszych skojarzeń i przemyśleń”. Swoją bogatą twórczością artystyczną w imponujący sposób pokazuje on, „że tradycyjne rzeźbiarstwo metalowe może wnieść do sztuki współczesnej cenne i nieodzowne impulsy, o ile potrafi przejawiać się jako wyraz silnych, głęboko zakorzenionych w osobowości artystycznych wartości i ideałów”. (Hans-Peter Jakobson)
Hamburska historyczka sztuki dr Gabriele Himmelmann przedstawi dzieła obu artystów, a perkusista Walter Martinez zapewni oprawę muzyczną wernisażu.