van William Shakespeare
„Mijn mond moet spreken over de woede van het hart, anders breekt mijn hart als het die woede verzwijgt.”
Katharina in De tamme feeks
Arrogant, intrigant en uit op een rijke bruidsschat: dat zijn de vrijers van de verlegen Bianca en de zelfbewuste Katharina. Die laatste moet onder de pannen worden gebracht, of beter gezegd, van de vleesmarkt worden weggekocht, voordat de jongere, begeerde zus beschikbaar komt. Om haar hand te veroveren is er dus een lompe kluns nodig die, gedreven door geldzucht, met Katharina trouwt, inclusief haar bruidsschat. En ook verder schrikken de op huwelijk beluste rivalen voor geen enkel middel terug: Met geveinsde rijkdom, vrouwonvriendelijke paringsrituelen en een berekenende identiteitswisseling strijden ze om Bianca. En terloops maken ze ook nog het hof aan een andere bruid, die weliswaar minder oplevert, maar wel makkelijker te veroveren is.
Net zo chaotisch als een screwball-komedie biedt Shakespeares klassieker turbulente verwarring, razendsnelle dialogen, spot die giftige mannelijkheid ontmaskert en een onverbloemde blik op sociale klassenverschillen en ongelijke genderverhoudingen.
Daarbij mondt machogedrag uit in belachelijk gedrag en blijkt menig overtuiging dat men een grote vis is, een misvatting te zijn. Net als de veronderstelling dat zelfs een „opstandige“ met geweld, list en vernederingen kan worden „getemd“. Want zodra ze getrouwd zijn, merken de zelfbenoemde alfamannetjes verward tot verbijsterd dat hun trofeeën levendig zijn en respect kunnen afdwingen. Wat een geluk voor alle betrokkenen! Een happy end dat zowel mannen als vrouwen uitnodigt om zichzelf best eens op de hak te nemen.
De in Zagreb geboren actrice, schrijfster en theater- en operaregisseur Adriana Altaras studeerde in Berlijn en New York, regisseerde onder andere in Berlijn, Bern, Kassel, Heidelberg, Dresden, Potsdam en Wiesbaden geregisseerd en publiceerde naast haar bestseller *Titos Brille* onder andere de romans *Doitscha – Eine jüdische Mutter packt aus*, *Die jüdische Souffleuse* en *Besser allein als in schlechter Gesellschaft* en werkte daarnaast aan de Universiteit der Kunsten in Berlijn en voor de door Steven Spielberg opgerichte Shoa Foundation. Daarnaast was zij in 2022 artistiek directeur van de Joodse Cultuurdagen en ontving zij talrijke onderscheidingen, waaronder de Bundesfilmpreis, de Theaterprijs van de deelstaat Noordrijn-Westfalen, de Zilveren Beer voor acteerprestaties en de Duitse Luisterboekprijs.
