Wystawa zbiorowa obejmuje instalacje wideo, rzeźby, fotografie i fotogramy autorstwa Kety Gavasheli, Danae Io, Chantal Kaufmann i Jonidy Laçi.
Wychodząc od relacji między ciałem, przestrzenią, językiem i przedmiotem, artystki opracowują międzymedialne metody pracy, które uwidaczniają i zmieniają nawyki percepcyjne oraz wpisane w nie relacje władzy. W tym kontekście poruszają temat technologii jako przedłużenia ciała i percepcji – od filmowego prowadzenia kamery, przez fotograficzne techniki obrazowania, aż po urządzenia optyczne – oraz zastanawiają się nad tym, w jaki sposób obrazy są tworzone, kadrowane i odczytywane zarówno w przeszłości, jak i obecnie. Tytuł wystawy, oparty na cytacie autorki Quinn Latimer, podkreśla w tym kontekście rolę własnych zapisów i narzędzi medialnych – kamer, monitorów i projekcji – jako przekładu i interpretacji środowiska zabudowanego. Tekst, z którego pochodzi ten cytat, przyjmuje za punkt wyjścia pierwsze udokumentowane zdjęcie, „View from the Window at Le Gras” (1826) autorstwa Nicéphore’a Niépce’a. W ramach wzajemnie powiązanych procesów powstają obrazy, które wpisują się w struktury narracyjne, ale miejscami opierają się również ich rozwiązaniu. Przesuwają się one wzdłuż struktur powtórzeń i poruszają się w pętlach, podobnie jak sama pamięć, w których znaczenie jest nieustannie na nowo konfigurowane.
