De groepstentoonstelling brengt video-installaties, sculpturen, foto’s en fotogrammen van Keta Gavasheli, Danae Io, Chantal Kaufmann en Jonida Laçi samen.
Vanuit de relatie tussen lichaam, ruimte, taal en object ontwikkelen de kunstenaressen crossmediale werkwijzen die waarnemingsgewoonten en de daarin verankerde machtsverhoudingen zichtbaar maken en verschuiven. Daarbij behandelen ze technologie als een uitbreiding van het lichaam en de waarneming – van filmische cameravoering en fotografische beeldvormingstechnieken tot optische apparaten – en reflecteren ze op hoe beelden historisch en hedendaags worden geproduceerd, gekadreerd en geïnterpreteerd. De titel van de tentoonstelling, gebaseerd op een citaat van de schrijfster Quinn Latimer, verduidelijkt in dit verband de rol van eigen opnames en media-instrumenten – camera’s, monitoren en projecties – als vertaling en interpretatie van de gebouwde omgeving. De tekst waaruit het citaat is ontleend, neemt daarbij de eerste gedocumenteerde foto, View from the Window at Le Gras (1826) van Nicéphore Niépce, als uitgangspunt. In onderling verweven processen ontstaan beelden die in narratieve structuren passen, maar zich hier en daar ook tegen hun ontbinding verzetten. Ze verschuiven langs structuren van herhaling en bewegen zich in lussen, net als de herinnering zelf, waarin betekenis voortdurend opnieuw wordt geconfigureerd.
