Wody Saaler Tonkuhlen i Saaler Bach są połączone i stanowią popularny obszar wędkarski.
Wioska Saal nad zatoką Saaler jest pokryta masywem gliny o średniej grubości 3-4 metrów. Doskonała lokalizacja dla cegielni. Około 1744 roku "Saaler Krohn-Ziegelley" jest wymieniany w starych dokumentach i raportach. W kolejnych stuleciach rosła wydajność pieców i liczba lokalnych wyrobisk gliny. W 1955 r., kiedy Saal obchodziło swoje 700. urodziny, cegielnia otrzymała bocznicę kolejową. Ułatwiło to transport cegieł, które wcześniej musiały być transportowane do klientów drogą wodną (w dawnych czasach) lub bardzo czasochłonną drogą lądową po bardzo złych drogach. Działalność została zakończona na początku lat 90-tych.
Glina, podobnie jak piasek, żwir i głazy, jest reliktem epoki lodowcowej i powstała w wyniku tarcia lądolodu o masyw ziemny aż do środkowych Niemiec. Gdy lód stopniał, osady gliny Saale wyszły na światło dzienne, a wody Zatoki powstały w wyniku podniesienia się poziomu morza. Morze Bałtyckie wnosi słoną wodę do laguny, opady deszczu, strumień Saale i inne rzeki wlewają słodką wodę do zatoki.
Obecnie Saaler Tonkuhlen i Saaler Bach są popularnymi łowiskami ryb słodkowodnych. Wędkarstwo jest praktykowane w Saal w ciszy i spokoju. Klub wędkarski Saal został założony w 1950 roku i ma wielu członków.
Uznany przez państwo ośrodek rekreacyjny Saal jest właścicielem i dzierżawcą wód obszaru wędkarskiego Saal i coraz bardziej rozwija go w lokalne centrum rekreacyjne z pomostami wędkarskimi, ścieżkami, sadami i wieloma małymi miejscami odpoczynku z widokiem na wodę i ptactwo wodne.
Najczęściej łowionymi rybami są tu szczupaki, okonie, węgorze, płocie, liny, wzdręgi, karpie i kiełbie. Najskuteczniejszą metodą połowu jest wędkarstwo spławikowe.
Zezwolenia wędkarskie są dostępne w sklepie wędkarskim Damgarten w Weu, w Centrum Informacji Turystycznej Południowego Wybrzeża Zatoki oraz na internetowych portalach z zezwoleniami wędkarskimi.
