Rondleiding door de tentoonstelling met de kunstenaars Renée en Thomas Rapedius en de curator Christin Sobeck, M.A.
Wat door de digitalisering als af wordt verklaard, blijkt in de kunst verbazingwekkend levend te zijn. Papier draagt ideeën in zich, maakt processen zichtbaar en wordt zelf een materiaal voor sculpturen en installaties. Het is licht, bijna altijd beschikbaar en kan op een bijna oneindig aantal manieren worden bewerkt. Geen wonder dus dat papier nog steeds een van de meest veelzijdige en onmisbare materialen in de kunst is.
Met werken van Pablo Picasso (1881-1973) en de Berlijnse kunstenaars Renée (*1973) en Thomas Rapedius (*1975) brengt de tentoonstelling werken op en van papier samen en laat zien hoe verschillend er over het materiaal kan worden gedacht en hoe het artistiek kan worden gebruikt.
Voor Picasso was papier vaak het uitgangspunt voor zijn onuitputtelijke innovatiekracht. In tekeningen en prenten testte hij nieuwe technieken, brak hij met visuele gewoonten en ontwikkelde hij voortdurend zijn beeldtaal. Zo creëerde hij een van de meest omvangrijke grafische oeuvres van de 20e eeuw. Met werken uit de Klewan Collectie visualiseert de tentoonstelling een periode van meer dan drie decennia in Picasso's grafische werk.
Papier speelt ook een centrale rol in het werk van Renée en Thomas Rapedius. Naast tekeningen en foto's strekt hun onderzoek zich uit tot in de ruimte, zelfs tot op het punt van het imiteren van het materiaal. In overeenstemming met de werken van Picasso toont de tentoonstelling papier in al zijn diversiteit: als oppervlak en lichaam, als drager en object, als materiaal en illusie.
