Oprowadzanie po wystawie z dr Magdaleną Schulz-Ohm
Jakie możliwości miała kobieta w latach 20. XX wieku, by realizować się artystycznie, a jakie – mężczyzna? To pytanie stanowi centralny punkt wystawy i prowadzi nas w sam środek historii nierównych szans, prześladowań politycznych i artystycznej odwagi.
Johanna Schütz-Wolff (1896–1965) i Gerhard Marcks (1889–1981) nauczali oboje w renomowanej Akademii Sztuk Pięknych Burg Giebichenstein w Halle – a jednak ich drogi nie mogłyby być bardziej odmienne. Marcksowi powierzono rzeźbę, a Schütz-Wolff – stworzenie klasy tkackiej, mimo że nie miała żadnego doświadczenia w tkactwie. Niemniej jednak nie poddała się i znalazła własne sposoby na realizację swoich artystycznych ambicji. Polityka artystyczna narodowych socjalistów dotknęła obie twórczynie szczególnie dotkliwie: twórczość Marcksa została potępiona jako „zdegenerowana”, natomiast Schütz-Wolff w ciągu jednej nocy zniszczyła 13 swoich wczesnych gobelinów – z obawy przed prześladowaniami.
Kuratorka dr Magdalena Schulz-Ohm oprowadza po wystawie i opowiada o wzorcach ról i oporze, o tym, czym jest sztuka pod presją, oraz o dwóch artystkach, które na różne sposoby poszukiwały artystycznej wolności.