Rondleiding door de tentoonstelling met dr. Magdalena Schulz-Ohm
Welke mogelijkheden had een vrouw in de jaren twintig om haar kunst na te streven, en welke een man? Deze vraag staat centraal in de tentoonstelling en voert ons midden in een verhaal over ongelijke kansen, politieke vervolging en artistieke moed.
Johanna Schütz-Wolff (1896–1965) en Gerhard Marcks (1889–1981) gaven beiden les aan de gerenommeerde Burg Giebichenstein Kunstacademie in Halle – en toch hadden hun wegen nauwelijks verschillender kunnen zijn. Marcks kreeg de beeldhouwkunst toevertrouwd, Schütz-Wolff de opbouw van de textielklas, hoewel ze geen enkele weefervaring had. Toch wist ze zich te handhaven en vond ze haar eigen manieren om haar artistieke ambities te verwezenlijken. Het kunstbeleid van de nationaalsocialisten trof beiden hard: het werk van Marcks werd als „ontaard“ veroordeeld, Schütz-Wolff vernietigde in één enkele nacht 13 van haar vroege wandtapijten – uit angst voor vervolging.
Curator dr. Magdalena Schulz-Ohm leidt de bezoekers rond door de tentoonstelling en vertelt over rolmodellen en verzet, over wat kunst onder druk betekent, en over twee kunstenaars die op verschillende manieren op zoek waren naar artistieke vrijheid.
