Trzy artystki zajmujące się instalacjami z Meklemburgii-Pomorza Przedniego wystawiają wspólnie w Kunstwasserwerk w Schwerinie.
W ramach ostatniej wystawy tego roku Monika Ortmann, Mirjam Elburn i Ramona Seyfarth spotykają się w Kunst-Wasser-Werk e. V., by nawiązać widoczny dialog – z terenem, jego architekturą, historią oraz między sobą.
Pomieszczenia budynku głównego i pompowni na terenie starej stacji wodociągowej w Neumühle, mające duże znaczenie dla historii przemysłu, są dla tych trzech artystek zajmujących się instalacjami czymś znacznie więcej niż tylko scenografią: są one aktywnymi partnerami w dialogu, których architektoniczna i historyczna obecność stanowi wyzwanie dla artystycznej refleksji. Nie dziwi więc, że w tym miejscu, które niegdyś służyło zaopatrzeniu Schwerina w wodę, nasunął się tytuł „strömen”.
Woda płynie. Myśli, powietrze, uczucia płyną. Słowa wyrywają się, informacje szumią w sieciach, emocje wylewają się. Trzy artystki – wszystkie mieszkające i tworzące w Meklemburgii-Pomorzu Przednim – poświęcają się zarówno temu, co widzialne, jak i temu, co niewidzialne: przepływaniu, wsiąkaniu i przelewaniu się, fizycznie i symbolicznie, z własnej perspektywy.
Artystki
Monika Ortmann, urodzona w Bochum, studiowała sztukę, komunikację wizualną i fotografię w Berlinie i Dortmundzie. Wczesne podróże na Wschód miały równie duży wpływ na jej twórczość, jak późniejsze zaproszenia na Kubę, do Chile, Argentyny, Korei i Polski – w tym na 8. i 9. Biennale w Hawanie. W latach 1979–2002 założyła i prowadziła galerię K.L.E.C.K.S. w Herne. Od początku swojej działalności artystycznej na początku lat 70. pracuje z materiałami znalezionymi, używanymi i wyrzuconymi: tkaninami, rajstopami, butami, lalkami, makulaturą – śmieciami naszego społeczeństwa. Wszystko to jest przędzone, splatane i wiązane w „Allgemeine Verstrickungen” („Ogólne sploty”) – obraz naszego świata, po którym można chodzić. Jej instalacje radykalnie zajmują przestrzeń. Ortmann mieszka i pracuje w Wittenhagen, Bochum i Berlinie.
Mirjam Elburn, urodzona w 1976 roku w Siegen, studiowała historię sztuki i sztuki plastyczne w Saarbrücken. Pracuje jako artystka i niezależna kuratorka na styku sztuki analogowej i cyfrowej – zajmując się rzeźbą, instalacją, fotografią i techniką mieszaną. Jej głównym celem jest integracyjna i interdyscyplinarna edukacja artystyczna: podczas warsztatów i wystaw tworzy przestrzenie, w których łączą się eksperymentalna praca i rozmowa o sztuce. W centrum uwagi zawsze znajduje się procesowy, otwarty charakter twórczości artystycznej.
Ramona Seyfarth, urodzona w 1980 roku w Neubrandenburg, od 2013 roku ponownie mieszka i pracuje w swoim rodzinnym mieście. Czas jest głównym tematem jej twórczości – zagęszczony, poddawany refleksji, uwidaczniany. Ponadto zwraca uwagę na struktury społeczne i sprzeczności: ucieczkę, utraconą ojczyznę, godność. Poprzez abstrakcyjne symbole i często tylko ulotne, zmysłowe dzieła zajmuje stanowisko polityczne. W 2016 roku otrzymała Pierwszą Nagrodę Artystyczną dla młodych artystów w Meklemburgii-Pomorzu Przednim, a w 2021 roku Pierwszą Nagrodę Sztuki Upcyklingowej w Centrum Sztuki Obiegu Zamkniętego w Lübz – za instalację z rozdrobnionych ulotek reklamowych, które przekształciły się w barwne dywany perskie.
Ponadto prosimy o skorzystanie z możliwości umówienia się na indywidualną wizytę, dzwoniąc pod numer komórkowy podany na ulotce.
Jeśli przypadkiem trafią Państwo do Alte Wasserwerk, prosimy zadzwonić do głównego budynku.
Projekt wspierany przez stolicę kraju związkowego Schwerin oraz Ministerstwo Gospodarki, Kultury i Spraw Federalnych Meklemburgii-Pomorza Przedniego
