Gary Hoffman (wiolonczela) i Chloé Mun zgłębiają świat wiolonczeli geniusza – Beethovena
Gary Hoffman, wiolonczela
Chloé Jiyeong Mun, fortepian
„Pure Beethoven”
Świat wiolonczeli geniusza
Ludwig van Beethoven
(1770–1827)
Dwanaście wariacji na temat „Ein Mädchen oder Weibchen” z opery Mozarta „Czarodziejski flet”; F-dur, op. 66
Sonaty na wiolonczelę i fortepian
nr 3; A-dur op. 69
nr 4, C-dur op. 102,1
nr 5, D-dur op. 102,2
Gary Hoffman
„Gramy tak, jacy jesteśmy”. Te kilka słów rzadko kiedy tak trafnie oddawało rzeczywistość, jak w przypadku Gary’ego Hoffmana.
Przed publicznością i swoimi studentami w Queen Elisabeth Music Chapel w Belgii, a także na najbardziej renomowanych amerykańskich uniwersytetach, nie występuje po to, by głosić jakieś przesłanie. Stoi przed nami nie po to, by nam się podobać. Gra z głębi siebie – muzyka i życie są jednym. Wydaje się to tak proste w świecie, który tonie w obrazach, hasłach i pozach.
Jak każdy poeta sceny, Gary Hoffman podjął swoje decyzje już wcześnie. Od swoich rodziców, obojga zawodowych muzyków, oraz od swoich nauczycieli, Karla Fruha w Chicago, a przede wszystkim Janosa Starkera, nauczył się, że nie ma miejsca na kompromisy. Zwycięstwo w pierwszym konkursie Rostropowicza Grand Prix w Paryżu w 1986 roku otworzyło mu drzwi. Jednak nigdy nie zdradził swoich artystycznych przekonań.
Gra, by być sobą. Zasady są oczywiste: opanować technikę i stopniowo zagłębiać się w świat utworu. Ale w jakim celu? Chodzi o coś znacznie więcej niż tylko perfekcję. W jego oczach dążenie do wydajności i siły nigdy nie ma pierwszeństwa przed wyrażaniem piękna – tego piękna, które karmiło go od młodości, kiedy wsłuchiwał się w grę największych muzyków. Gra z absolutnym szacunkiem dla partytury, ale także z krytycznym spojrzeniem na tradycję. Podziw nie oznacza uległości. Świadczą o tym jego nagrania z zespołem La Dolce Volta. Młodym muzykom przekazuje radość z wątpliwości, ciekawości i podejmowania ryzyka, od wielkiego repertuaru po nowe kompozycje.
Od czasu swojego debiutu w Wigmore Hall w Londynie w wieku 15 lat gra w imię ideału. Jako poszukiwany solista Gary Hoffman od wielu lat występuje z najlepszymi orkiestrami świata: z orkiestrami symfonicznymi w Chicago, Londynu, Montrealu, Toronto, San Francisco i Baltimore, a także z English Chamber Orchestra, Moscow Chamber Orchestra i Los Angeles Chamber Orchestra, z Orchestre National de France, Orchestre de la Suisse Romande, z filharmoniami holenderską i rotterdamską, z Cleveland Orchestra podczas Blossom Festival oraz z Philadelphia Orchestra. Współpracował przy tym z tak cenionymi dyrygentami, jak André Previn, Charles Dutoit, Mścisław Rostropowicz, Pinchas Zukerman, Andrew Davis, Herbert Blomstedt, Kent Nagano, Jesús López-Cobos i James Levine.
Jako stały gość Lincoln Center Chamber Music Society w Nowym Jorku ten wybitny muzyk kameralny cieszy się ogromnym zainteresowaniem.
Gary Hoffman nagrał płyty dla wytwórni BMG (RCA), Sony, EMI, Le Chant du Monde, a obecnie także dla La Dolce Volta.
Od 1990 roku jego drugą ojczyzną jest Paryż. Gra na wiolonczeli „Ex-Leonard Rose” autorstwa Nicolo Amati z 1662 roku.
Chloé Jiyeong Mun
„Odkryłem w niej na nowo naturalność muzykalności, którą uważałem już za utraconą” – Jörg Demus, przewodniczący jury 60. Międzynarodowego Konkursu im. Busoniego.
Pianistka Chloe Jiyeong Mun zyskała międzynarodową sławę w 2014 roku, w wieku 18 lat, kiedy to zdobyła pierwszą nagrodę na międzynarodowym konkursie w Genewie (Szwajcaria). W 2015 roku zwyciężyła również w Międzynarodowym Konkursie im. Busoniego we Włoszech. Od tego czasu jest uważana za jedną z najbardziej rozchwytywanych muzyczek swojego pokolenia.
Współpracowała z czołowymi dyrygentami na całym świecie, m.in. z Alexandrem Shelleyem, Jurijem Baszmietem, Jamesem Juddem, Roberto Beltránem Zavalą, Victorem Pablo Perezem i Mario Venzago. Występowała z renomowanymi orkiestrami, takimi jak Orchestre de la Suisse Romande, Japan Philharmonic Orchestra, Trieste Verdi Orchestra, Nuova Orchestra Ferruccio Busoni, St. Petersburg Symphony Orchestra, Orquesta y Coro de la Comunidad de Madrid (ORCAM), Seoul Philharmonic Orchestra oraz Korean National Symphony Orchestra. Jej recitale odbywały się m.in. w Gewandhausie, Wigmore Hall, Filharmonii Warszawskiej, Salle Cortot, Filharmonii im. Artura Rubinsteina w Bydgoszczy oraz w Seoul Arts Center. Występowała również na renomowanych festiwalach, takich jak „Chopin and His Europe”, Festiwal Chopinowski w Dusznikach, Festiwal Fortepianowy im. Artura Rubinsteina oraz Festiwal Omaggio di Michelangeli. Chloe wydała swój debiutancki album „Schumann Piano Sonata No. 1 & Fantasie” nakładem wytwórni Deutsche Grammophon.
Ponadto, jako zaangażowana kameralistka, co roku jest zapraszana na Seoul Spring Festival of Chamber Music oraz na Seoul International Music Festival.
Chloe urodziła się w 1995 roku w Yeosu w Korei Południowej i rozpoczęła naukę gry na fortepianie w wieku pięciu lat. W latach 2010–2020 studiowała u profesora Daejina Kima na Korea National University of Arts, a w sezonie 2022/23 jako studentka studiów dyplomowych w Barenboim Said Academy u Sir Andrása Schiffa. W sezonie 2024/25 Sir András Schiff zaprezentował Chloe na renomowanych scenach, takich jak Festiwal im. Rudolfa Firkušnego, Schloss Elmau, Festiwal Lockenhaus oraz Perugia Musica Classica.
