Matka i córka razem w trasie

Podróżujemy wzdłuż 680-kilometrowej długodystansowej trasy rowerowej Berlin-Kopenhaga. Jako okazjonalni i rekreacyjni rowerzyści, Franzi i ja zaplanowaliśmy siedem dni na niemiecki odcinek trasy. Prowadzi ona do Warnemünde, skąd odpływa prom do Danii. Ścieżka rowerowa znana jest jako "zielono-niebieska", ponieważ wije się przez dziewicze krajobrazy i wzdłuż wody. Przynajmniej zaraz po opuszczeniu centrum Berlina. Start przy Bramie Brandenburskiej również miał swój urok: kiedy wczesnym rankiem włożyliśmy tam nasze sakwy i dopasowaliśmy kaski, byliśmy jedynymi rowerzystami długodystansowymi, ale nie jedynymi. Ze wszystkich stron, garnitury w kaskach, kapitanowie w Birkenstockach i młodzi ojcowie z rowerami towarowymi mknęli przez bramy, szybko i celowo, podczas gdy Kolumna Zwycięstwa mieniła się złotem w tle. To był ekscytujący, miejski początek naszej wiejskiej wycieczki.

A teraz Brandenburgia. Po zatrzymaniu się w pałacu Oranienburg, jedziemy cichymi alejami, przez idylliczne wioski usiane starożytnymi ceglanymi kościołami i obok pól rzepaku o tak bogatym żółtym kolorze, że chciałbym w nie wskoczyć. W Parku Cegielni Mildenberg, obecnie muzeum przemysłowym i parku rozrywki, kręcimy się między nieużywanymi pierścieniami i urządzamy piknik nad brzegiem Haweli. Później dostajemy deser w postaci czekoladek w małym miasteczku Himmelpfort, które ma nie tylko prawdziwą czekoladziarnię, ale także świąteczną pocztę, na której Ojciec Święty co roku otrzymuje listy od tysięcy dzieci. Oczywiście na poczcie. „Nigdy mi o tym nie mówiłeś, kiedy byłam mała“, skarży się Franzi.  „Pochodzisz z Bawarii“, usprawiedliwiam się. „Miałeś Dzieciątko Chrystus.“

Nie dajemy się jednak przestraszyć drapieżnym rybom. Ponownie cieszymy się też kąpielą w jeziorze Jabel. Podobnie jak później w Jeziorze Krakowskim, gdzie długo siedzimy i rozmawiamy o przyszłości w wieczornym zmierzchu, zanim pchamy rowery po przytulnych brukach starego miasta do naszego hotelu. Zakwaterowanie jest łatwe na trasie; nie brakuje hoteli, zajazdów i pensjonatów po drodze. Pomiędzy zanurzaniem się w zimnej wodzie jeździmy też trochę na rowerze; jest po prostu zbyt przyjemnie w tym nordyckim krajobrazie, gdzie pachnące żywicą lasy iglaste przeplatają się z pofałdowanymi polami. Wyżej i wyżej, dalej i dalej, niebo otwiera się nad nami, światło rozlewa się po lądzie i już wyczuwam Morze Bałtyckie.

„Uwielbiam tu całą wodę“, mówi Franzi z radością w Güstrow. Do morza jest jeszcze dobre 50 kilometrów, ale przejeżdżamy obok „jeziora na wyspie”, „Pfaffenteich“ i rzeki o nazwie Nebel do naszego dzisiejszego celu kulturalnego: Gertrudenkapelle.

Güstrow to miasto Ernsta Barlacha

Niektóre z najważniejszych dzieł wielkiego rzeźbiarza są wystawione w gotyckiej Kaplicy Gertrudy. W milczeniu wpatrujemy się w „Czytającego mnicha“, „Wątpiącego“ i „Piet&agrave“, zanurzając się w ludzkich stanach umysłu, które Barlach wyrzeźbił z drewna i gipsu. Ekspresjonista mieszkał w Güstrow przez 30 lat, gdzie podobno zainspirował go zarówno lokalny styl gotyku ceglanego, jak i wiejska ludność Meklemburgii.

Lubimy też tutejszych ludzi. Wszyscy są tacy nieskomplikowani, otwarci i robią wspaniałe rzeczy“, Franzi już zdał sobie sprawę, kiedy odwiedziliśmy park przyrody Nossentiner/Schwinzer Heide w manufakturze L„wenzahn“. Anja Bayler nie tylko sprzedaje domowe syropy, herbaty ziołowe i octy owocowe, ale także serwuje nam ciepłe drożdżowe warkocze i najsmaczniejsze powidła z dzikich śliwek w swoim romantycznym ogrodzie. Kilka kilometrów dalej zachwycamy się „dworem Linstow“, który Thorsten Dietzel i Franziska Hesse przekształcili w swobodny, elegancki raj wakacyjny z mnóstwem sztuki współczesnej, w którym chcielibyśmy od razu zarezerwować nocleg.

Ale my chcemy iść dalej. Chcemy udać się nad morze. Do Rostocku, gdzie wysokie dźwigi portowe już mówią o Morzu Bałtyckim, a następnie ostatnie kilka kilometrów do Warnemünde. Tam stajemy na zachodnim molo, pozwalamy silnej morskiej bryzie owiewać nasze nosy i patrzymy, jak prom odpływa w kierunku Danii. W przyszłym roku też będziemy na pokładzie. I pojedziemy rowerami do Kopenhagi.

Ale na razie idziemy popływać.