Królowa kwiatów i zamek Mirow

Można sobie wyobrazić, jak mała Sophie Charlotte studiowała tapetę z namalowanymi różami i goździkami, gdy wędrowała po zamku Mirow swoich rodziców - i rozbudziło się jej zainteresowanie botaniką.

W tamtym czasie nikt nie mógł przypuszczać, że księżniczka wkrótce stanie się jedną z najpotężniejszych kobiet na świecie. W 1761 roku Jerzy III z Wielkiej Brytanii wybrał 17-latkę z Księstwa Meklemburgii-Strelitz na swoją żonę. Dziś świat zna ją przede wszystkim pod przydomkiem „Queen of Botany“, czyli Królowa Kwiatów.

Nowokoronowana królowa odnalazła swoje największe szczęście w ogrodach Londynu, Kew i Hampton Court, z którymi była aktywnie związana. To również dzięki Królowej Botaniki londyńskie parki i ogrody wkrótce stały się jednymi z najbardziej znanych w Europie.

A kiedy w południowej Afryce odkryto gatunek rośliny o wyprostowanych, niebiesko-pomarańczowych liściach, wybór był prosty: nazwano go Strelitzia reginae na cześć królowej i jej ojczyzny.

Na zamku w Mirowie życie Królowej Kwiatów jest opowiedziane w nowoczesny sposób na zabawnej wystawie. Opowiada o podróży do Anglii i medalionie z portretem króla, który nosiła ze sobą, aby rozpoznać swojego nieznanego męża po przyjeździe.

Chodzi również o awans Meklemburgii-Strelitz do ligi ważnych dynastii. Oczywiście można również zobaczyć kwiat nazwany na cześć księstwa: pojedyncza Strelitzia stoi w wazonie tuż przy kasie i oddaje cześć „Królowej Botaniki“.