Spacerując po centrum Wittenburga i kierując się od ratusza w stronę murów obronnych, w wąskich uliczkach starego miasta miniesz również Wieżę Głodową. Była ona częścią starego muru miejskiego i służyła jako wieża więzienna w średniowieczu.
W 1282 r. Wittenburg był stolicą niezależnego hrabstwa, które rozciągało się od Łaby w pobliżu Boizenburga do Crivitz. Hrabstwo wittenburskie przetrwało około 70 lat, podczas których obrona miasta odgrywała ważną rolę. W tym czasie Wittenburg otrzymał imponujące mury miejskie z wieżami obronnymi i bramami miejskimi do celów obronnych. Pozostałości starych fortyfikacji wciąż świadczą o sile tych budowli. Podczas gdy Brama Młyńska w Wittenburgu została zburzona w 1850 r., a Brama Kamienna w 1869 r., zachowała się Wieża Głodowa. Skazani przestępcy byli zamykani w tej wieży od późnego średniowiecza i otrzymywali jedynie chleb i wodę. Wielu więźniów zmarło po kilku miesiącach z powodu wyczerpania i słabego układu odpornościowego spowodowanego brakiem składników odżywczych i światła.
