Wiejski kościół w Wulfshagen w Rostocku został zbudowany w 1318 roku z kamienia polnego i cegły.
Z zewnątrz jest to polno-ceglany budynek z wielobocznym wschodnim końcem, prawdopodobnie z XV wieku, który był później kilkakrotnie zmieniany. Podczas przebudowy w 1825 r. pod kierownictwem Carla Theodora Severina usunięto wieżę i zakrystię oraz odnowiono zachodni szczyt. Nowy portal był bardzo wąski i zintegrowany z tym szczytem w stylu neogotyckim. Wnętrze kościoła ma płaski dach. Odrestaurowano średniowieczne malowidła ścienne w prezbiterium. Zawiera ono dwanaście krzyży konsekracyjnych. Trójskrzydłowy rzeźbiony ołtarz boczny jest późnogotyckim dziełem z około 1500 roku, przedstawiającym grupę ukrzyżowania i apostołów, ale zachował się tylko w niewielkim stopniu.
Organy zostały zbudowane przez Christiana Börgera z Rostocku. Ławki pochodzą z drugiej połowy XIX wieku. W oknach prezbiterium znajduje się dziewięć płyt szafkowych z herbami, które świadczą o odbudowie kościoła przez dostojników z Rostocku po wojnie trzydziestoletniej. Dziesięć tarcz z cytatami biblijnymi zdobi okna wnętrza kościoła. Z sufitu kościoła zwisa statek wotywny, bryg z czarnym kadłubem z 1861 r. Dzwonnica wykonana jest z drewna i stoi na dziedzińcu.
Dwie ławki z ławek znajdują się obecnie w nawie dawnego kościoła wiejskiego w Dargelütz, który został odbudowany w skansenie Klockenhagen. Posłużyły one również muzeum jako modele replik do uzupełnienia wnętrza.