Dwór, który został zbudowany w latach 1896-1898 w stylu neorenesansowym, znajduje się w centrum rozległej posiadłości.
Dwór Groß Lüsewitz został po raz pierwszy wspomniany w dokumencie z 1344 roku. W latach 1896-1898 na miejscu barokowego poprzednika, który został zniszczony przez pożar w 1895 roku, wybudowano obecny dwór. Architektem nowego dworu był Gotthilf Ludwig Möckel, a budowniczym Friedrich Ferdinand Biermann, który otrzymał majątek od swojego ojca, Gottlieba Friedricha Ferdinanda Biermanna, który był właścicielem majątku od 1880 roku. Po śmierci Friedricha Ferdinanda Biermanna posiadłość odziedziczył jego syn Werner. W latach 1926-1943 posiadłość należała do Hansa Thyssena z Mühlheim, a następnie do Eberharda Thyssena w ostatnich dwóch latach wojny. Po wywłaszczeniu ostatniego właściciela majątek stał się własnością kraju związkowego Meklemburgia. Dwór był wykorzystywany jako szpital gruźliczy do 1949 roku. W czasach NRD posiadłość Groß Lüsewitz była znana z mieszczącego się tam Instytutu Hodowli Roślin. Do dworu przylega park krajobrazowy, który po 1970 r. został powiększony o ujeżdżalnię. Dwór jest własnością prywatną od 2013 roku, ale jest otwarty dla publiczności podczas niektórych wydarzeń, takich jak Dzień Pomnika we wrześniu.
