Kościół w Eixen to XIII-wieczny kościół wiejski we wsi Eixen na Pomorzu Zachodnim. Kościół został zbudowany z kamieni polnych.
Kościół był prawdopodobnie poświęcony św. Jerzemu. Po zamknięciu ze względów konstrukcyjnych został całkowicie odnowiony i wyremontowany w latach 1992/93. Pomogło w tym wiele osób, instytucji i firm z bliska i daleka. W 1248 roku Eixen (nazwa pochodzi od rycerza Heinricha de Ecse, który osiedlił się tutaj z kilkoma rolnikami na początku XII wieku) zostało przekazane biskupowi Schwerin, ale pozostało terytorium Pomorza. W tym okresie przejścia od romańszczyzny do gotyku, kościół również został zbudowany z kamienia polnego i cegły. Ozdobny szczyt po stronie wschodniej jest godny uwagi z zewnątrz, oprócz regularnego muru ceglanego. Od strony północnej dobudowano zakrystię z kopulastym sklepieniem. Wewnątrz kościoła również zaplanowano sklepienie. Świadczą o tym łuki tarczowe, których profilowane kamienne końce są zaprojektowane jako głowice.
Znaczna część średniowiecznej kolorystyki kościoła została przywrócona. Malowidła grup okiennych, łuków tarczowych, kasetonów sufitowych i krzyży konsekracyjnych pochodzą z XIII wieku, dwie figury po stronie wschodniej (św. Krzysztof po lewej, święty po prawej) i herb po stronie północnej z początku XIV wieku. Z wyposażenia kościoła na uwagę zasługuje przede wszystkim późnogotycka kaplica ołtarzowa (obecnie po południowej stronie kościoła). Ten skrzydłowy ołtarz z figurami świętych, Koronacją Najświętszej Marii Panny i św. Jerzym z przodu i boazeryjnymi obrazami z tyłu był głównym ołtarzem kościoła, prawdopodobnie wyrzeźbionym w Lubece około 1530 roku. Z przodu, przy wejściu na cmentarz kościelny, znajdują się stare nagrobki z lat 1742-1801. Cmentarz z odbudowanym murem z kamienia polnego tworzy piękny obraz wokół kościoła.
