Na skraju tak zwanej "wiejskiej republiki Rüterberg" znajduje się naturalny klejnot szczególnego rodzaju. Glinę wydobywano tu ręcznie przez ponad 80 lat. Od początku XIX wieku, początkowo sporadycznie, a następnie przemysłowo od 1889 roku. Obszar został zamknięty w 1968 roku, kiedy granica została zabezpieczona. To, co pozostało, było przemysłowym pustkowiem.
Pustynne krajobrazy kraterów, głębokie doły i wysokie hałdy żużlu bez drzew i krzewów były wynikiem dziesięcioleci wydobycia gliny. W miarę jak coraz więcej ludzi opuszczało ograniczony wówczas obszar, natura odzyskiwała ziemię. Robinia, osika i brzoza piaskowa szybko skolonizowały jałową glebę i przez dziesięciolecia w wyrobisku gliny i wokół niego rozwinął się gęsty mieszany las liściasty, który stał się podstawą życia dla różnorodnej flory i fauny. Glinianka stopniowo wypełniała się wodą, tworząc małe jezioro.
Dziś wokół tego jeziora prowadzi ciekawy szlak okrężny, odzwierciedlający nie tylko ślady działalności człowieka, ale także wynik prawie 50 lat naturalnego rozwoju. W ciągu ostatnich kilku lat "Naturschutz Elbetal e.V." (Stowarzyszenie Ochrony Przyrody Doliny Łaby) przekształciło go w edukacyjną ścieżkę przyrodniczą z tablicami informacyjnymi i stoiskami wyjaśniającymi historię tego wyjątkowego krajobrazu i jego cechy geologiczne. Odwiedzający mogą również dowiedzieć się ciekawych faktów na temat górniczej historii wioski oraz żyjących tu zwierząt i roślin. Dobrze oznakowany szlak okrężny ma około 1,2 kilometra długości. Jeśli chcesz odwiedzić wszystkie osiem stacji i dowiedzieć się więcej, powinieneś przeznaczyć na to półtorej godziny.
