De mijnbouw in Malliß heeft een lange geschiedenis. Al in 1304 werd er zout gewonnen in de zoutmijn van Conow, de kleiwinning begon in het midden van de 16e eeuw en de bruinkoolwinning begon ondergronds in het zogenaamde Friedrich-Franz-Feld rond 1817.
Aan het begin van de 20e eeuw werden er nog meer tunnels uitgegraven in de buurt van Conow. Uiteindelijk werd in 1875 de Marienstollen geopend op de zuidelijke helling van de Wanzeberg. Van hieruit werden de Mallißer bovenlaag en later de hoger renderende onderlaag ontgonnen totdat de bruinkoolwinning in 1926 werd gestaakt vanwege de inefficiëntie. Maar slechts tijdelijk, want door het brandstoftekort na de Tweede Wereldoorlog werd bruinkoolwinning weer aantrekkelijk en zelfs noodzakelijk en werd de winning in het Conow-veld gestimuleerd. Op piekmomenten werd daar jaarlijks bijna een miljoen ton bruinkool gewonnen totdat de mijn in 1960 voorgoed werd gesloten.
De gerestaureerde ingang van de Marienstollen, midden in het bos, herinnert nog steeds aan de mijntraditie. In 1996 werd het zogenaamde mondgat gerestaureerd nadat het sinds 1908 in verval was geraakt en bijna volledig onder het duinzand was verdwenen. Naast het metselwerk werden tijdens de opgraving decoratieve elementen gevonden zoals twee torenduiven en twee knielende mijnwerkers, evenals een terracotta plaquette met de slogan "Glück auf" ("Veel geluk"), die te zien is in het regionale museum van Kaliß. Vandaag de dag is de ingang van de Marienstollen een monument voor de geschiedenis van de mijnbouw in Mecklenburg, die alleen hier heeft bestaan. Eens per jaar, op de eerste zondag in juli, komen voormalige mijnwerkers hier samen om de gebeurtenis te herdenken.
