Wędrówki po Rugii | Śladami Johanna Jacoba Grümbke | Część 3
„Z Rugardu skierowałem się na północ, ku innej górze położonej w jego pobliżu, która ma niemal taką samą wysokość, stożkowaty kształt i jest pokryta wrzosem. … Różnorodność w jedności, najdokładniejszy porządek, najdoskonalsza harmonia w pozornej nieuporządkowaniu, czyli godne podziwu połączenie tego, co wielkie, z tym, co małe, tego, co dzikie, z tym, co łagodne itp. To właśnie stanowi istotę piękna natury.”
Johann Jacob Grümbke, Bergen, 3 września 1803 r.
W 1805 roku ukazała się książka „Wędrówki po Rügen”. W listach do przyjaciela Johann Jacob Grümbke, syn lekarza z Bergen, guwerner i prywatny uczony, w żywy i zabawny sposób opisuje różnorodność swoich wrażeń i przeżyć bezpośrednio po wędrówkach po wyspie. Interesuje go przyroda i krajobraz, historia miejscowości, obyczaje i zwyczaje mieszkańców. Nieustannie zmieniająca się gra barw i kształtów natury, obserwowana z licznych punktów widokowych, inspiruje go do tworzenia akwareli i rysunków piórkiem. Napisał tę książkę, „aby przydać się współczesnym, a po części także po to, by pozostawić potomności pomnik, który będzie mógł pouczyć ich o tym, jak wyglądała Rugia za czasów naszych ojców”.
220 lat później, podczas różnych wędrówek śladami Johanna Jacoba Grümbke, chcemy z wrażliwością i zaangażowaniem odkrywać różnorodne klimaty krajobrazowe Rugii.
Część 3 | Rugard