Inspirujący wieczór pełen zachwytu, uśmiechu i refleksji. Ten wieczór balansuje, przy delikatnym akompaniamencie muzycznym, między radością śmiechu a uświadomieniem sobie, że sami moglibyśmy być bohaterami tej tragikomicznej historii, co jest niezbędne do przyjemnego wieczoru pełnego radości życia i wesołości z głębią.
Klauni w cyrku są zawsze weseli. Ale czasami nawet oni tracą uśmiech, gdy ich serce wypełnia się łzami. A co się dzieje, gdy klaun przestaje się śmiać? Ta produkcja zagląda za maskę i patrzy ludziom w twarz. Poetycka, zadziwiająca, wzruszająca, wesoła, tragiczna, pełna współczucia. Klaun August wyrusza w drogę, schodzi z cyrkowego ringu, ponosząc porażkę we własnych przedsięwzięciach, i wyrusza w poszukiwaniu głęboko odczuwanej błogości - w drodze do samego siebie. Bez aplauzu i blasku fleszy, bezbronny i niemal nagi, znów czuje się znacznie bliżej natury - w takich istotnych momentach scenicznych, zredukowanych do pierwotnych prawd, wszyscy jesteśmy do siebie podobni. Publiczność i klaun to jedność. W świecie, w którym słabość jest postrzegana jako zagrożenie, a wydajność jako oczekiwanie jest na pierwszym planie, klaun symbolizuje to, co głęboko ludzkie: Niepewność, tęsknotę za prawdą, więzią i miłością.
Ralf Bauer gra klauna Augusta w "Uśmiechu u stóp drabiny". Jako postać komiczna wydobywa z siebie ciemną stronę. Odwrotną stronę pocieszającego srebrnego księżyca. Poprzez śmiech klaun ma pozwolenie na mówienie prawdy. Jest fantastyczną hybrydą z innego świata. Śmiech, zrodzony z żalu i gniewu z powodu śmierci, własnej lub bliskich, nie może zmienić naszej skończoności: Ale możemy się z nią pogodzić. A gdy tylko możemy się z tego uśmiechnąć, jesteśmy już o krok dalej na drabinie... ".
Ralf Bauer, mistrz jogi zanurzony w filozofii tybetańskiej jako drugiej pasji i świecie życia, rzuca publiczność z powrotem na siebie w zabawny sposób dzięki tej uduchowionej produkcji.
"The Smile at the Foot of the Ladder" to poetycka bajka o obsesyjnej pasji w poszukiwaniu samego siebie, pełna pasji opowieść o artyście podążającym za swoim przeznaczeniem.
O autorze:
"Wśród dzieł Henry'ego Millera ta bajka o obsesyjnym ego, które chce odnaleźć siebie, o klaunie, jego uśmiechu, transie, księżycu i drabinie, ma status utworu gabinetowego. Tutaj, w nieustannym poszukiwaniu czystości i błogości, staje się słyszalny głos, który mówi o utopii samorealizacji - poetyckim wezwaniu do szczęścia".
Henry Miller, urodzony w Niemczech outsider współczesnej literatury amerykańskiej, dorastał na Brooklynie, gdzie przeżył I wojnę światową i Wielki Kryzys, a do początku II wojny światowej należał do paryskich kręgów "amerykańskich wygnańców". Pozornie niezrażony "rykiem świata", stworzył nie tylko swoją wolną od tabu twórczość, która miała stać się podstawą "beat generation", ale także ponadczasową postać klauna Augusta, który pragnie dać ludziom prawdziwe szczęście. August, nietknięty i "nieskażony ogólną nędzą, pozornie wywalczył sobie wolność, przeżywa chwilę w całej jej okazałości, promienieje, a ten blask wokół niego to nieustająca pieśń radości. Cyrk otwiera maleńką szczelinę na arenie zapomnienia..."
