W filmie „Postępowi nostalgicy”, znanym również pod tytułem „C’était mieux demain” (2025), wolność jest zawsze o krok od starych, dobrych czasów. Reżyserka Vinciane Millereau wykazuje się wspaniałym wyczuciem absurdów naszych czasów. Dzięki bezczelnemu humorowi, precyzyjnemu sarkazmowi i wspaniałej komedii sytuacyjnej film „Postępowi nostalgicy” wyśmiewa obietnice zbawienia naszej teraźniejszości i opowiada o cudownej względności historii.
Rodzinna idylla we Francji lat 50. Michel Dupuis (Didier Bourdon), przeciętny facet, pracuje w banku i utrzymuje rodzinę. Jego lepsza połowa, Hélène (Elsa Zylberstein) – z trwałym lokiem, ale buntownicza – zajmuje się domem i dziećmi. Ten patriarchalny raj wydaje się idealny, dopóki zwarcie w właśnie zainstalowanej pralce nie przenosi ich do roku 2025. Nagle role ulegają odwróceniu. Podczas gdy Hélène, mimo całkowitego braku doświadczenia, zaskakująco dobrze radzi sobie jako kobieta sukcesu z intensywną karierą, Michel musi zmagać się z życiem jako gospodarz w inteligentnym domu. Zamiast retoryki podporządkowania Michel potrzebuje teraz wzmocnienia pozycji, a Hélène cieszy się wolnością wynikającą z emancypacji. Jednak ten piękny nowy świat ma swoje pułapki: wirtualny asystent głosowy jest upartym osłem, meble trzeba samemu skręcać, psie odchody zbiera się z podłogi, a własna córka Jeanne (Mathilde Le Borgne) chce poślubić swoją przyjaciółkę. Teraz ten pozbawiony władzy głowa rodziny ma już dość. Czas wrócić do starych, dobrych czasów, i to natychmiast! Gdyby tylko wiedział, jak zaprogramować inteligentną pralkę, by cofnęła się w czasie…