autorstwa Marguerite Duras | Adaptacja powieści z języka francuskiego autorstwa Barbary Henninges | Niemiecka premiera
„Jest jeszcze coś innego, na pewno, jest jeszcze coś innego.”
Kobieta zakochana
Miasto nad morzem. Kobieta, która tam czeka. Mężczyzna, który powrócił. Drugi mężczyzna, być może nieznajomy, występujący w roli obserwatora. Morze. Kilka dni z życia tych luźno powiązanych ze sobą ludzi. Trójkąt pamięci, miłości i pożegnań, straty i żałoby. Kiedyś istniało pragnienie i wspólne życie, bohaterowie żyli w uporządkowanych związkach, podejmowano decyzje, cierpienie i rozczarowania przynosiły smutek, zdarzały się nieszczęścia. Ale to wszystko należy już do przeszłości. Teraz egzystencja zmierza ku ciszy, tęsknota zamienia się w melancholię, a na horyzoncie rysuje się samotność.
Pełen atmosfery tekst wielkiej francuskiej autorki tworzy mozaikę słów, spojrzeń i ostrożnych interakcji między bohaterami, których pragnienia, nadzieje i porażki, już przesiąknięte doświadczeniem, poruszają w przejmujący sposób i odzwierciedlają zarówno piękno, jak i ból egzystencji. W wspaniałym języku i obrazowych wglądach w ludzkie serce.
Marguerite Duras, urodzona w 1914 roku w dawnej francuskiej kolonii Gia Dinh, dzisiejszym Wietnamie, zmarła w 1996 roku w Paryżu. Dzięki swojej autobiograficznej powieści „Kochanek” – nagrodzonej Prix Goncourt – zyskała natychmiastową światową sławę i pozostawiła po sobie obszerne dzieło prozatorskie. Znana jest również ze scenariusza do filmu „Hiroshima, mon amour”, ze swoich sztuk teatralnych oraz jako reżyserka filmowa. Oprócz Grand Prix du théâtre de l’Académie Française za całokształt twórczości otrzymała m.in. Austriacką Nagrodę Państwową za Literaturę Europejską, Prix Jean-Cocteau oraz Prix Ritz-Paris-Hemingway.
Reżyserka Živa Bizovičar studiowała w Akademii Teatru, Radia, Filmu i Telewizji w Lublanie, reżyserowała w Słowenii i Macedonii, gościła na Europejskim Festiwalu Fast Forward w Staatsschauspiel w Dreźnie, gdzie w 2025 roku zdobyła nagrodę publiczności, a za swoje prace otrzymała m.in. nagrodę Borštnika na 59. Festiwalu Teatralnego w Mariborze, nagrodę Šeligo przyznaną podczas Tygodnia Dramatu Słoweńskiego oraz nagrodę Stowarzyszenia Krytyków Teatralnych.