Z utworami Luise Adolphe Le Beau i Roberta Schumanna
Program„
” Luise Adolpha Le Beau – Kwartet fortepianowy f-moll op. 28
Robert Schumann – Kwartet fortepianowy Es-dur op. 47
Lata spędzone w Lipsku w latach 1840–1844 należały do najbardziej płodnych i szczęśliwych w życiu kompozytora Roberta Schumanna. Rok 1842 uznawany jest za jego „rok muzyki kameralnej”: powstały wówczas trzy kwartety smyczkowe op. 41, kwintet fortepianowy op. 44, a wreszcie jego jedyny ukończony kwartet fortepianowy op. 47 – utwór pełen introspekcji i marzycielskiej melancholii, w którym instrumenty smyczkowe i fortepian łączą się w organiczną całość brzmieniową. Sercem utworu jest część Andante, rozpoczynająca się jednym z najpiękniejszych motywów wiolonczelowych romantyzmu. Podczas premiery w 1844 roku w Gewandhaus partię fortepianową wykonała Clara Schumann – ta sama słynna pianistka, u której prawie 30 lat później lekcje gry na fortepianie miała pobierać młoda i niezwykle utalentowana pianistka oraz kompozytorka Luise Adolpha Le Beau. Jednak już po zaledwie 12 lekcjach fortepianu relacje między obiema kobietami były tak obciążone uczuciami rywalizacji i konkurencji, że Le Beau przerwała naukę. W 1883 roku Le Beau skomponowała swój kwartet fortepianowy op. 28 – utwór, który ukazuje wielką formę w małej skali: cykliczne powiązania nadają dziełu muzyczną spójność w całej jego czteroczęściowej strukturze.