Wieczór taneczny w reżyserii Ralfa Dörnena z muzyką od Johanna Sebastiana Bacha po Seala
Boże Narodzenie – ten wyjątkowy okres w roku, w którym nagle wszyscy chcą „znaleźć spokój”… a przy tym poruszają się zaskakująco szybko. Ledwie pierwszy wieniec adwentowy się zapalił (miejmy nadzieję, że tylko w przenośni), a już zaczyna się świąteczny maraton między stresem związanym z prezentami, pieczeniem ciasteczek a desperackim poszukiwaniem tego jednego wolnego miejsca parkingowego przed centrum handlowym.
Mówi się, że to święto miłości. I rzeczywiście: nigdzie indziej nie zbliżamy się do siebie tak bardzo – czy to z własnej woli na kanapie, czy wbrew woli w kolejce do kasy. Listy życzeń są studiowane jak tajne dokumenty państwowe, paczki chowane jak ściśle poufne dowody, a gdzieś ktoś brzdąka „Cichą noc”, podczas gdy w tle groźnie tyka minutnik do świątecznej pieczeni.
Ten wieczór taneczny podchodzi do tego wszystkiego z przymrużeniem oka. Świętuje małe katastrofy i wielkie emocje, które po prostu należą do Bożego Narodzenia. Z dużą dawką ruchu, tempa i humoru zespół wiruje po zatłoczonych centrach handlowych, uroczo potyka się o góry prezentów i w końcu odnajduje drogę powrotną do tego, co naprawdę się liczy: wspólnoty, ciepła i odrobiny świątecznej magii.
