Koszary artyleryjskie w Schwerinie, zbudowane w latach 1856-1861, reprezentują styl średniowiecznych budynków fortecznych i są uderzającym przykładem XIX-wiecznej architektury wojskowej. Ich wyeksponowana lokalizacja na Ostorfer Berg i projekt architektoniczny podkreślają polityczną stabilność monarchii w czasach wstrząsów społecznych.
Koszary artyleryjskie w Schwerinie, zbudowane w latach 1856-1861 pod kierunkiem architekta wojskowego Ludwiga Wachenhusena, odzwierciedlają styl średniowiecznych budynków fortecznych i mają uderzające znaczenie wizualne i urbanistyczne. Ich lokalizacja na Ostorfer Berg podkreśla strategiczne znaczenie terenu garnizonu podczas planowania nowej budowy i rozbudowy rezydencji w Schwerinie. Koszary miały nie tylko ucieleśniać wojskową suwerenność, ale także mieć politycznie stabilizujący wpływ. Architektura, z imponującymi liniami widokowymi na pałac i Stary Ogród, wykazuje uderzające podobieństwo do arsenału zbudowanego na Pfaffenteich w latach 1840-1844, w tym kompleksu przypominającego fort z kilkoma skrzydłami i podkreślonymi fasadami.
Wewnątrz koszar na parterze znajdowało się miejsce dla 100 koni, wozów i dział. Narożne wieże służyły jako mieszkania dla oficerów i ich rodzin. W sklepionej piwnicy mieściła się kuchnia, jadalnie i pralnie, a pomieszczenia na poddaszu służyły jako suszarnie i noclegownie podczas manewrów. Specjalne pruskie stropy i przemyślany układ pomieszczeń sprawiają, że koszary artyleryjskie są jednym z ostatnich całkowicie zachowanych przykładów tego typu w Niemczech.
Obecnie mieści się w nich urząd skarbowy i pomieszczenia Państwowego Muzeum Archeologicznego.
