„Strikt genomen is het Saaler-biotoop een verzameling van biotopen,” stelt de oude boswachter Martin Lawrenz terecht, en vertelt hij – omringd door zijn aangelegde hoog- en laagveengebieden, droge heide, waterpartijen met waterlelies, droge muren, steenhopen en gebieden met dood hout – welke inspanningen er nodig zijn om een plantenwereld aan te leggen waar ook de gewenste dierenwereld op afkomt. Zo moeten de waterpartijen diep genoeg zijn om niet dicht te slibben. Te veel waterlelies en geelbloeiende kikkerkruid vergaan in de herfst en vormen rottingsgassen die het biologische evenwicht verstoren. Daarom moet er moeizaam onkruid worden gewied. Deze regulerende ingreep vindt regelmatig plaats.
Ontdek dit juweeltje op een open plek aan de zuidelijke punt van de gemeente Saal: Martin Lawrenz, gepensioneerd boswachter en eigenaar van dit stuk bos, heeft de voormalige zandgroeve nieuw leven ingeblazen met een kunstmatig moeras, waterpartijen, terrassen, stapels veldstenen en een stenen muur, een zitje onder dennenbomen op het hoogste punt van het terrein … …
- In mei wordt het groen en beginnen de schoorsteewespen aan hun werk,
- vanaf juni bloeien de waterlelies
- in de herfst zijn er paddenstoelen, veel en grote, en bramen, ook in het aangrenzende gemengde beukenbos… in het bos voelt 14 graden plus bij herfstzon heerlijk aan
- Boomparels op kleine beschadigingen aan de beuken zijn kleine geluksbrengers …
Lawrenz houdt de grazende bosdieren door middel van een beschermhek weg van de nog jonge vegetatie. Zonder natuurlijke begrazing gaat het echter blijkbaar ook niet, dus moet Lawrenz zelf met tuingereedschap en techniek aan de herfstsnoei beginnen. Het is een indrukwekkend stuk gecultiveerde natuur. Waterlelies, sprinkhanen, libellen en dergelijke laten zich aan ons, de recreanten, zien voor ons plezier en onze bezinning.
Schoorsteenwespen in mei: solitair levende wespen zijn belangrijk voor de natuurlijke kringloop
Ondanks hun slechte reputatie zijn wespen belangrijk voor de natuurlijke kringloop. Ze dienen niet alleen als bestuivers, maar eten ook plantenplagen. Een bijzonder interessante soort is de gewone schoorsteenwesp, die „schoorstenen“ bouwt bij haar nestholtes.
Om schoorsteenwespen te kunnen observeren en helpen, moet er een drietal aanwezig zijn: voedsel (snuitkeverlarven), een nestplaats (leem of een droge plek) en een geschikte leefomgeving met luzerne. Een dergelijke locatie is het Saaler Biotop. Hier vormen de dieren grotere nestgroepen en kunnen ze daar goed worden geobserveerd.
Zoals de naam al aangeeft, bouwt de schoorsteenwesp een schoorsteen aan haar huis, en dat gaat als volgt: De wesp graaft een nestbuis van maximaal vijf centimeter diep, bevochtigt het daarbij afgevoerde bouwmateriaal met speeksel en stapelt het in de vorm van een „schoorsteen“ voor de nestbuis op. Na de broedperiode kunnen de wespen het materiaal weer in de buis opslaan als vulmateriaal.
Overigens: zand, klei, grind, veldstenen en het ‘Geländerelif’ in onze regio zijn erfenissen van de laatste ijstijd. De daaruit voortgekomen baksteen- en veldsteengebouwen zijn getuigen van de beschaving die erop volgde.
De Saaler Waldbiotopsammlung ligt niet ver van de Saaler Apostelsteinen. Gidsen van het toeristenbureau Südliche Boddenküste bieden in de maanden mei tot en met september regelmatig rondleidingen aan. U ziet dan: akkerhommel, watermunt, strobloem, drakenwortel, westelijke honingbij, breedbladige lisdodde, waterlelies, bramen, steenhommel, rondbladige zonnedauw, bezemheide, jeneverbes, mammoetbomen, klokheide, gewone krasdistel, waterkikker, keizersmantel, dagpauwoog, …
Op eigen houtje: vergeet de picknickmand niet!
De ecocertificeringen zijn hier te bekijken: https://oekounternehmen.oeko-kontrollstellen.de/
