(in samenwerking met het Staatscentrum voor Politieke Vorming M-V)
Tot 1945 verloren tienduizenden soldaten en burgers het leven als gevolg van de uitspraken van de rechtbanken van de Wehrmacht. Zelfs na 1945 stonden de meeste Duitsers afwijzend en vijandig tegenover de slachtoffers van de Wehrmachtrechtspraak. Deze visie verdoezelt het onrechtvaardige karakter van de Duitse militaire rechtspraak. Tussen 1998 en 2009 vernietigde de Duitse Bondsdag de meeste onrechtvaardige vonnissen. Veel van de betrokkenen waren toen al overleden.
Tijdens de Tweede Wereldoorlog diende de militaire rechtspraak als een instrument van terreur voor het militaire en politieke leiderschap. In totaal werden er ongeveer 20.000 mensen geëxecuteerd, talloze anderen stierven in kampen of in strafinrichtingen. Alleen al op deserteurs werden ongeveer 15.000 doodvonnissen voltrokken. Bovendien kon elke vorm van dissidentie of ongehoorzaamheid worden gecategoriseerd als "ondermijning van de militaire macht" en met de dood worden bestraft. Daarnaast waren er mensen die veroordeeld werden als zogenaamde "lastposten van het volk" of als leden van het verzet in bezette Europese landen. De casussen van de slachtoffers zijn in de tentoonstelling ingebed in overzichtspresentaties over de geschiedenis van de Duitse militaire rechtspraak. De marginalisatie en veronachtzaming van de overlevende slachtoffers van justitie in de Duitse naoorlogse staten worden ook gepresenteerd. Dit wordt gecontrasteerd met biografieën van Duitse militaire advocaten en commandanten met hun speelruimte voor 1945 en hun carrière na de oorlog in rechtbanken, universiteiten en de politiek.
De tentoonstelling "Wat toen juist was...", die nu - meer dan acht decennia na het einde van de Tweede Wereldoorlog - informatie geeft over het onrecht en de willekeur van de militaire rechtspraak van de nazi's, is een project van de Stichting Herdenking van de vermoorde Joden in Europa. Het wordt gefinancierd door de federale regeringscommissaris voor cultuur en media en kwam tot stand in samenwerking met de federale vereniging van slachtoffers van de militaire nazi-rechtspleging, het federaal agentschap voor burgereducatie, het Duitse verzetsherdenkingscentrum, de Saksische Stichting voor gedenktekens en de Stichting gedenktekens Saksen-Anhalt/ROTER OCHSE Halle (Saale).
