Ulla van Daelen en Nina Hoger - De oude klank & de zee
Concert
Ulla van Daelen en Nina Hoger
De oude klank & de zee
Een avond over wat ons altijd weer raakt...
"De oude klank & de zee"
Een avond over wat ons altijd raakt...
Over het verlangen naar de verte, naar nabijheid en het simpelweg daar zitten en luisteren naar het ruisen van de zee... gevoelig, op hoog niveau en met humor gebracht door Nina Hoger en de harpklanken van Ulla van Daelen.
Beide kunstenaars, die al jaren succesvol op tournee zijn met een vermakelijk „kerstfeest“, hebben een band met het water: Nina Hoger, geboren in Hamburg, en Ulla van Daelen met haar harp, waarvan de klanken sowieso al met het natte element worden geassocieerd. Toch zal dit programma allesbehalve ‘zomaar voortkabbelen’ en voor de nodige verrassingen zorgen!
Persreacties:
“Nina Hoger betoverde het publiek in de Rosengarten met haar krachtige stem en haar sterke expressiviteit. Zo werd het af en toe ook scherp en humoristisch. Hoger bracht het publiek meer dan eens aan het lachen. Daarna klonken er weer zachtere tonen. De sfeer van deze prachtige avond werd aangevuld door harpiste Ulla van Daelen. ‘De twee artiesten wisten het publiek tijdens het festival te betoveren.’
(Frankfurter Rundschau)
"Al bij de eerste tonen van de harp werden de gasten ondergedompeld in een betoverende wereld, diep onder het wateroppervlak, en werd een verlangen gewekt naar het zachte en gestage ruisen van de golven en de zilte lucht. Nina Hoger en Ulla van Daelen wisten het publiek te betoveren. Tijdens de Licher Kulturtage bleef bijna geen enkele theaterstoel leeg. Het publiek was enthousiast; de actrice en de harpiste namen hun toeschouwers immers mee op hun reis naar de zee. „Het liefst wilde men vanuit het theater rechtstreeks naar de zee varen.”
(Gießener Allgemeine)
Ulla van Daelen vond met haar harp altijd de juiste tonen. Ook in deze huidige productie beweegt ze zich stijlvol tussen folk, wereldmuziek en pop. Tussendoor zijn er invloeden uit de klassieke muziek en jazz te horen. „Met haar kunstzinnige, filigrane techniek en haar speelplezier wist ze al snel enthousiasme te wekken in de hele zaal.”
(OHZ)
"Er waren shanty's om mee te zingen (het publiek werd zelf een shantykoor), gesproken zang in de stijl van Freddy Quinn, zelfs de oude zeemansballade 'La Paloma' werd ten gehore gebracht. Na de zeer vermakelijke avond barstte er een daverend applaus los – en werd er, als het ware, een zeewaardige toegift vakkundig te water gelaten.”
(Rheinische Post)