Een muzikale avond met een zeemeermin en haar zeeman. Samen zingen ze over de zee, liefde en verlangen.
Meer zee -
of Undine is mogelijk.
Watervrouwen verschijnen in de vorm van sirenen, zeemeerminnen, nimfen, melusines, de Loreley, zelfs de uit schuim geboren Venus en als Undines.
Ze zijn een eindeloze rivier en enorm divers, deze vrouwen uit de zee die door de literatuur, muziek en kunstgeschiedenis stromen.
De vrouw als een bulderende, spelende, verkoelende zee, als een woeste stortvloed, als een waterval, als grenzeloos water waar de schepen doorheen drijven met al hun verlangende zeelieden.
Er wordt gezegd dat deze vrouwen alleen een ziel krijgen door de onvoorwaardelijke liefde van een man.
Ze brengen de dood aan een ontrouwe minnaar!
En nu ontmoet zo'n vrouw uit de zee, een undine, een zeeman...
Ze beginnen met het begin:
"Guten Abend"
"Guten Abend"
"Wie weit ist es zu dir?"
"Weit ist es, weit."
"Und weit ist es zu mir."
Een liedrecital met teksten uit "Undine geht" van Ingeborg Bachmann en liederen van Element of crime, Freddy Quinn en France Gall met Johannes Winde als de muziekmakende zeeman en Agnes Mann als de zingende, sprekende Undine.
