Het is niet het beeld dat beweegt. Het is onze kijk erop die beweegt.
Klassieke schilderkunst en het digitale heden gaan een verbazingwekkende dialoog aan Foto's/schilderijen beginnen meer te zijn dan wat ze op het eerste gezicht lijken.
Andreas Fritz en Sylvia Bleßmann openen hun huis, waar hun eigen en klassiek geïnspireerde werken doen denken aan de picturale werelden van Johannes Vermeer, Pieter Claesz en Frank Kriening.
Het is niet het schilderij dat beweegt. Het is onze kijk erop die beweegt.
Op het eerste gezicht lijken ze schatplichtig aan de traditie. Maar een onverwacht element doorbreekt de tijd: een QR-code die in het schilderij is ingebed. Wat aanvankelijk irritant is, wordt een sleutel.
Door deze codes te scannen, breidt het schilderij zich uit in de digitale ruimte. "Moving Pictures" geeft geen kant-en-klare antwoorden. De tentoonstelling ziet zichzelf eerder als een intellectuele overgang: tussen analoge kunst en digitale ervaring, tussen historische diepte en hedendaagse perceptie.
Het doel is niet om te breken met het verleden, maar om het op een nieuwe manier leesbaar te maken. Bezoekers worden uitgenodigd om niet alleen voor de foto's te staan, maar er ook doorheen te bewegen.
