Dracula – Het kwaad heeft een naam

Wat als Dracula niet alleen wordt verteld, maar ook beleefd? Als de gruwel niet op afstand blijft, maar zich in huid, adem en gedachten nestelt? Deze enscenering doorbreekt de grenzen van het gebruikelijke Duitse theater, dat de mythe vaak in een politieke context verklaart in plaats van deze in zijn oorspronkelijke vorm voelbaar te maken. Hier is geen afstand – alleen angst, verlangen en het verlies van elke controle. „Iedereen kent Dracula”, zegt regisseur en auteur Sascha Hödl, „maar ik zocht een manier om het verhaal opnieuw te vertellen, zonder de oorspronkelijke visie te verliezen. Veel ensceneringen romantiseren het verhaal – en daarom heb ik het ontleed en opnieuw samengesteld.” „Dracula“ wordt een meedogenloze horrortrip: intens, fysiek, psychisch verontrustend. Er ontstaat een wereld waarin fictie uiteenvalt en de werkelijkheid vorm krijgt. Nieuwe invalshoeken ontmoeten het bekende – en ontplooien daarin hun kracht: ze raken en schokken op een nieuwe manier, zonder het vertrouwde te verliezen. Deze productie durft wat op Duitse podia zeldzaam is geworden: echte, ongefilterde horror. Geen knipoog, geen ironie – alleen duisternis die dichterbij komt dan je zou willen verdragen. Een avond die niet eindigt wanneer het doek valt, maar in je diepste binnenste voortleeft.