De rivier Chronos, de oude naam van de Memel, stroomt door de regio Sarmatië. Volker Koepp volgt deze rivier op zoek naar het lot van de mensen...
„Stroom, alleen van jou kan ik altijd houden …“ (Johannes Bobrowski: Sarmatische tijd)
De rivier Chronos, de antieke naam van de Memel, stroomt door de regio Sarmatië. Volker Koepp volgt deze rivier op zoek naar het lot van de mensen die aan deze oevers wonen – en keert daarbij steeds weer terug naar degenen die zijn eerdere films hebben gekenmerkt. Maar „Chronos – Rivier van de tijd“ is ook het portret van een regio in verandering. De opnames duurden meer dan vijf jaar. De Russische invasie van Oekraïne en de Covid-19-pandemie bepalen de beleving net zozeer als het Sovjetverleden en de littekens die de Holocaust in de gemeenschappen heeft achtergelaten.
In de voetsporen van de gedichten van Johannes Bobrowski draaide Volker Koepp in 1972 zijn eerste film in het historische landschap ten oosten van de Vistula, tussen de Oostzee en de Zwarte Zee, dat in de late oudheid „Sarmatië“ werd genoemd. Een wereld die na de Tweede Wereldoorlog tot het Sovjetrijk behoorde. Later draaide Koepp in dit gebied met „Kalte Heimat“ (1994), „Herr Zwilling und Frau Zuckermann“ (1998) en „In Sarmatië“ (2013) een hele reeks films. Het ging om ontmoetingen met mensen, hun dagelijks leven, hun door politieke omwentelingen getekende levensverhalen, om nationaalsocialistische terreur, de moord op de Joden, stalinistische vervolging en hoop op maatschappelijke veranderingen. „Chronos – Fluss der Zeit“ voegt aan deze verhalen een nieuw, beslissend hoofdstuk toe – als een filmische montage waarin verleden en heden fragmentarisch met elkaar worden verbonden.
Duitsland 2026, 198 min.,
meertalige originele versie met Duitse ondertitels
Regie & scenario: Volker Koepp
