Otwarcie cyklu wykładów „Ludzie tworzą torfowiska – wspólne odkrywanie perspektyw” przez Suzę Husse (Fundacja Michaela Succowa)
Co oznaczałoby postrzeganie świata przez pryzmat bagien i torfowisk, grzęzawisk i terenów podmokłych? Co szepcze ta wilgotna (i wymagająca ponownego nawodnienia) sieć, która rozciąga się wokół planety, skrywając przeszłość i przyszłość, a także wiedzę i wyrocznie na dzisiejsze czasy? Czas, w którym zyskują na sile ruchy społeczne i ekologiczne, angażującesię na rzecz planetarnego „resistir yre-xistir”¹, na rzecz „rExistenzy” – na rzecz przetrwania na Ziemi i wraz z nią, czerpiącego siłę z połączenia tego, co żywe i tego, co oporne. Czas, który charakteryzuje się przyspieszeniem katastrof klimatycznych, autorytaryzmem i militaryzacją, ekocydem i ludobójstwem. Opierając się na pracach artystycznych i badaniach transdyscyplinarnych w kontekście platformy artystyczno-badawczej Sensing Peat przy Fundacji Michaela Succowa, Suza Husse analizuje podejścia dotyczące torfowisk w krajach bałtyckich, północnych Niemczech, Afryce Wschodniej, Europie Wschodniej i południowej Ameryce Południowej. Metody oparte na społeczności i międzykulturowe łączą ekologiczną i społeczną odbudowę zranionych, ale i cudownych światów torfowisk z ożywieniem kultur związanych z wodą oraz wiedzy o wilgoci.
Suza Husse jest badaczką, poetką, pływaczką i działaczką kulturalną. Pracuje w sposób oparty na współpracy i nieograniczony ramami dyscyplin na styku ekologii queerowej i kultur antykolonialnych. Od 2024 roku jest kuratorką platformy artystyczno-badawczej „Sensing Peat” w Fundacji Michaela Succowa / Greifswald Mire Centre oraz organizuje działania w ramach Venice Agreement for Peatlands (VA). VA to globalna sieć społecznościowa zajmująca się ochroną torfowisk oddolną, opartą na lokalnych inicjatywach i podejściach dekolonialnych. Wraz z wędrowną przestrzenią artystyczną „district*schule ohne zentrum” oraz kolektywem „The Many Headed Hydra” Suza, wspólnie z wieloma innymi osobami, inicjuje praktyki performatywne, zakorzenione w lokalności i spekulatywne, łączące ze sobą różne światy i rodzaje wiedzy. Od 2016 roku współtworzy program nomadycznej platformy i internetowego archiwum postsocjalistycznej feministycznej sztuki wideo D’EST. W latach 2017–2018 pełniła funkcję profesor gościnnej w dziedzinie interdyscyplinarnych badań artystycznych na Uniwersytecie Sztuk Pięknych w Berlinie. Publikuje na temat współczesnej sztuki i kultury w kontekście ekologii, kolonialności, feminizmu queerowego, postsocjalizmu i kultur ekstrakcyjnych, m.in. w Archive Books, Diaphanes, February Journal, D’EST oraz ECCLECTIC.
1Lina María Hurtado Gómez, geografka i badaczka zajmująca się terytorialnością, konfliktami i ruchami społecznymi w Ameryce Łacińskiej i Amazonii, wyjaśnia, że pojęcie „Re-egzystencji” powstało w kontekście walk społecznych w Ameryce Łacińskiej. Gómez uważa, że „re-egzystencja” i „rezystencja”, czyli opór, to nakładające się na siebie procesy, które wzajemnie się uzupełniają i odnawiają, nadając w ten sposób istnieniu i otoczeniu nowe znaczenia w ramach zmieniających się strategii terytorializacji, opartych na przeszłości/tradycji, na współczesnych walkach i konfliktach, a także na wizjach przyszłości, marzeniach i wyobrażeniach. Lina María Hurtado Gómez, Resistir y Re-existir, 2022.
Prowadzenie: prof. dr Gerald Jurasinski
