Co się z nami dzieje, gdy zmieniają się miejsca, w których żyjemy lub które są dla nas szczególnie ważne?
Co się z nami dzieje, gdy zmieniają się miejsca, w których żyjemy lub które są dla nas szczególnie ważne? Gdy znikają lasy, erodują wybrzeża lub znane nam krajobrazy nagle wydają się obce? Istnieje termin określający to uczucie: solastalgia. Opisuje ona smutek, tęsknotę i emocjonalny ból, które możemy odczuwać w reakcji na zmiany zachodzące w naszym otoczeniu.
Znajdujemy się w regionie, który jest szczególnie dotknięty skutkami zmian klimatycznych i który w przyszłości będzie odczuwał ich wpływ jeszcze silniej. Dzieła sztuki zachęcają do zastanowienia się nad tym, jak radzimy sobie ze stratą, zmianami i niepewnością.
Wystawa „SOLASTALGIA. Kąpiel leśna z plastikowym delfinem” podchodzi do tego złożonego uczucia z różnych perspektyw. Zamiast popadać w bezradność, stawia ona na siłę wyobraźni: na wymyślanie nowych obrazów i światów, na wnikliwe przyglądanie się i refleksję – a także, co nie mniej ważne, na odrobinę humoru. Prezentowane są prace Sophii Süßmilch, Jenny Schäfer i Jessiki Arseneau. Punkt odsłuchowy w holu wejściowym oraz wydarzenie w ramach programu towarzyszącego uzupełniają wystawę o materiały autorstwa Jürgena Nendzy. Kuratorką wystawy jest Lorenza Kaib, stypendystka programu kuratorskiego 2026 w Künstlerhaus Lukas.
Sposób, w jaki odczuwamy, myślimy i reagujemy na zmiany, od wieków stanowi temat sztuki. Nowym elementem są zmiany klimatyczne i związane z nimi kryzysy ekologiczne. Jak wpływają one na nasze życie i doświadczanie rzeczywistości? Jakie ślady pozostawiają one w naszym myśleniu, naszych relacjach i naszej wizji przyszłości? Wystawa skupia się na różnych strategiach radzenia sobie z obciążeniami zmieniającego się świata: na wycofaniu się i trosce, na fantazji i dostosowaniu, na nowych formach współżycia i postrzegania. Wystawa „SOLASTALGIE. Kąpiel leśna z plastikowym delfinem” zgłębia te pytania i możliwe odpowiedzi.