Trzy głosy, wspólna podstawa – muzyka Carla Marii von Webera, Richarda Wagnera i Heitora Villa-Lobosa
„Trzeba kochać taniec, żeby się nim zajmować. Nie daje on nic w zamian… poza tą jedną
ulotną chwilą, w której czuje się, że się żyje.”
Merce Cunningham
Roots łączy trzy style choreograficzne, wywodzące się z różnych nurtów artystycznych, a mimo to mające wspólną podstawę: balet klasyczny. Podczas tego trzyczęściowego wieczoru baletowego dzieła Marco Goecke, Cayetano Soto i Jonathana dos Santosa spotykają się w otwartym dialogu między tradycją a współczesnością.
W spektaklu „Le Spectre de la Rose” Marco Goecke opiera się na romantycznej muzyce Webera, aby stworzyć współczesny język ruchu, głęboko zakorzeniony w technice klasycznej, a jednocześnie poddający ją nowej refleksji.
Cayetano Soto przygotowuje na ten wieczór spektakl do preludium do „Lohengrina” Wagnera, który kreuje przepełnioną światłem podróż i stawia zespół przed wielkimi wyzwaniami fizycznymi i twórczymi.
Jonathan dos Santos czerpie inspirację z „Bachianas Brasileiras”, aby jeszcze bardziej przeplatać ze sobą taniec klasyczny i współczesny – między innymi poprzez pracę na pointe.
W towarzystwie Mecklenburgia-Schwerin balet staje się tutaj żywą formą sztuki – charakteryzującą się dyscypliną, linią i techniką, ale otwartą na indywidualne formy ekspresji. „Roots” opisuje tu nie tyle ustalony temat, co raczej ideę łączącą – linię, która przebiega przez trzy utwory i pozostawia widzom przestrzeń na własne skojarzenia.