Maren Amini i Ahmadjan Amini czytają fragmenty książki „Ahmadjan i dudek”
Ahmadjan, młody mężczyzna z Afganistanu, przybywa w 1972 roku do Hamburga z marzeniem o zostaniu artystą. To, co następuje potem, to wielowymiarowa podróż życiowa, naznaczona napięciami między sztuką a wojną, ojczyzną a nowym początkiem, ucieczką a odpowiedzialnością.
Jego córka, Maren Amini, w swojej powieści graficznej w sposób wrażliwy i pełen humoru opowiada jego historię, wykorzystując jako ramę staroperską legendę „Konferencja ptaków” autorstwa Fariduddina Attara. Mówi: „Ten projekt książkowy zrodził się z konieczności. W 2021 roku, kiedy talibowie przejęli władzę w Afganistanie, w sercu mojego ojca ponownie otworzyły się stare rany. Chcieliśmy […] przypomnieć o Afganistanie, który charakteryzował się społeczną i kulturową różnorodnością. […] Wszystko zaczęło się od tego, że tata namalował 1000 ptaków (naprawdę 1000 ptaków!), zainspirowany „Konferencją ptaków”. […] Tak właśnie doszło do tego, że zagłębiłam się w to arcydzieło perskiej literatury”.
„Konferencja ptaków” to opowieść licząca 800 lat. Zwołuje ją dudek, ponieważ w świecie ptaków panuje niepokój. Wybuchają wojny, panuje ubóstwo i dochodzi do klęsk żywiołowych. Ptaki poszukują przywódcy, który uratuje ich świat. Jednak ratunek mogą znaleźć jedynie wspólnie, poprzez dialog między sobą. Perski poeta Attar napisał „Konferencję ptaków” w okresie wielkich niepokojów, podczas najazdu mongolskiego w XIII wieku.
Wprowadzenie: Volker Weichsel
