Ludwig Frankmar z Berlina wykonuje na swojej wiolonczeli barokowej utwory D. Ortiza, G. Ph. Telemanna i innych kompozytorów.
Ludwig Frankmar (ur. 1960) dorastał w szwedzkiej rodzinie muzyków kościelnych i studiował w swoim rodzinnym mieście Malmö u Guido Vecchi, a po wielu latach pracy jako muzyk orkiestrowy – u Thomasa Demengi w Wyższej Szkole Muzycznej w Bazylei. Po odejściu z orkiestry zajął się początkowo muzyką współczesną. Kontakty i współpraca z muzykami kościelnymi doprowadziły go do muzyki dawnej, po czym podjął studia z zakresu muzyki barokowej w Konserwatorium Sweelincka w Amsterdamie. Koncentruje się na wczesnej muzyce solowej na małe instrumenty basowez okresu późnego renesansu i baroku, kiedy to nie istniało jeszcze wyraźne rozróżnienie między gambami a wiolonczelami. JJego instrumentem jest pięciostrunowa wiolonczela barokowa autorstwa Louisa Guersana (Paryż, 1756). Jest członkiem zespołu parafii im. Dietricha Bonhoeffera w Berlinie-Lankwitz.
