Koncert adwentowy z najlepszą muzyką barokową. Maurice Steger, wielka gwiazda fletu, zachwyca publiczność na całym świecie
Maurice Steger, flet
Hille Perl, viola da gamba
Michael Freimuth, lutnia
"Koncert adwentowy"
Najlepsza muzyka barokowa
Georg Philipp Telemann (1681-1767): Sonatina a-moll na flet prosty i b.c., TWV41:a4
Anonymus: - Maska jakobińska
Opracowanie: Robert Johnson, Giovanni Coperario i Sir Nicolas le Strange
- The Temple Anticke
- Gray's Inn lub Coperaree
Henry Purcell (1659-1695): - Rondeau na flet prosty i b.c. z: Abdelazer Z. 570, Londyn 1690
- The Furies
Santiago de Murcia (1673 - 1739) : - Preludio Grave
- Giga (wg Corelli op.5./3) z : "Passacalles y Obras de Guitarra 1732" (British Library)
Arcangelo Corelli (1653-1713): Sonata G-dur op. 5 nr 11 na flet prosty i b.c.
Przerwa
Jacob van Eyck (ok. 1590-1657): Engels Nachtegaeltje z Fluyten Lust hof
Gottfried Finger (ok. 1660-1730): A Ground for recorder & b.c. z Quarante Airs anglois pour la flute, Livre troisieme
Giovanni Pandolfi Mealli (ok. 1660): Sonata La Bernabea op. 4 nr 1
Christopher Simpson (ok. 1605-1669): Preludium i podziały na podstawie w e
Arcangelo Corelli (1653 - 1713): Sonata nr 12 opus 5 Wariacje na temat starohiszpańskiej sarabandy "La Follia"
Maurice Steger
Nie jest zaskoczeniem, że Maurice Steger został nazwany "Paganinim", "czarodziejem", "czołowym flecistą świata" czy "elektryzującym i inspirującym dyrygentem". Spełnienie tak wysokich oczekiwań wymaga nie tylko zdumiewającej techniki Stegera, ale także charyzmy, intelektu i szczególnej wrażliwości na muzykę.
Maurice Steger demonstruje to wszystko w wielu różnych formatach koncertowych na całym świecie. Można go regularnie usłyszeć jako solistę, dyrygenta lub w podwójnej roli z wiodącymi oryginalnymi zespołami dźwiękowymi, takimi jak Akademie für Alte Musik Berlin, La Cetra Barockorchester Basel, Venice Baroque Orchestra, The English Concert, Il Pomo d'oro lub I Barocchisti, a także z nowoczesnymi orkiestrami, takimi jak Zurich Chamber Orchestra i Zurich Philharmonic Orchestra.Zurich Chamber Orchestra, Frankfurcka Radiowa Orkiestra Symfoniczna, Violons du Roy z Kanady, Monachijska Orkiestra Kameralna, NDR Radiophilharmonie i Musikkollegium Winterthur. Zawsze zadziwiające jest to, że wszystkie te orkiestry brzmią w odmieniony sposób po okresie pracy, z wrażliwym i indywidualnym brzmieniem, zawsze historycznie poinformowanym i radośnie ekspresyjnym tu i teraz. Muzyka kameralna również odgrywa ważną rolę w szerokim spektrum działalności artystycznej Maurice'a Stegera. Wraz z przyjaciółmi muzykami, takimi jak Hille Perl, Rachel Podger, Avi Avital, Daniele Caminiti, Sebastian Wienand, Diego Fasolis, Sol Gabetta i francuski klawesynista Jean Rondeau, nieustannie poświęca się nowemu repertuarowi z minionych epok.
Maurice Steger uwielbia wymianę z różnymi kulturami i poznawanie innych sposobów pracy i podejść do interpretacji, dlatego nie tylko występuje, uczy i działa jako juror w Europie, ale na całym świecie. Trasy koncertowe po Ameryce Północnej i Południowej, Azji i Australii przyniosły mu współpracę m.in. z Australian Orchestra i Malaysia Philharmonic Orchestra. Tradycyjna Chińska Orkiestra w Tajpej zaprosiła go jako pierwszego solistę fletu zachodniego. Szczególne znaczenie ma również jego zaangażowanie w edukację muzyczną.
Dzięki swojemu niezaspokojonemu pragnieniu wiedzy, Steger wielokrotnie udowadnia, jak wiele jest jeszcze do odkrycia w muzyce barokowej. Steger regularnie wyszukuje barokowe i wczesnoklasyczne rarytasy, dyryguje nimi i gra lub wydaje je na płytach CD. Maurice Steger otrzymał wiele nagród za swoją pracę, w tym Nagrodę Karajana i ECHO Klassik. Maurice Steger przyczynił się również do powrotu fletu prostego z niesłyszanymi orkiestrowymi perełkami, co zostało niedawno pokazane w filmie dokumentalnym kanału telewizyjnego Arte.
Hille Perl
Muzyk i gambista. Muzykuje odkąd sięga pamięcią. Muzyka jest dla niej najważniejszym środkiem komunikacji międzyludzkiej, bardziej precyzyjnym, intensywnym i wyrazistym niż język oraz o większym znaczeniu emocjonalnym niż jakiekolwiek inne doświadczenie poza miłością. Muzyka jest dla niej nie tylko środkiem łączącym przeszłość z przyszłością, ale także sposobem na społeczną integrację najbardziej sprzecznych aspektów życia.
Podróżuje po świecie, koncertuje i nagrywa płyty z różnymi zespołami lub gra solowe koncerty, głównie w dziedzinie muzyki XVII i XVIII wieku, ale także pozwala muzyce zabrać ją do miejsc, o których nigdy nie śmiałaby marzyć.
Kiedy nie podróżuje, mieszka z rodziną i kilkoma kurami, końmi, kotami i królikami na farmie w północnych Niemczech.
Z pasją uczy swoich studentów na Uniwersytecie Sztuk Pięknych w Bremie o muzyce, violi da gamba i o tym, jak nie być zazdrosnym, gdy ktoś gra lepiej od ciebie.
