Film i rozmowa z Birgit Lohmeyer
Film opowiada o dominacji skrajnej prawicy w małej wiosce Jamel. Festiwal muzyczny pomaga w walce o demokrację. „Nie wyobrażam sobie życia tutaj. Już dawno bym stąd uciekł” – stwierdza raper Smudo z grupy Fanta 4, wjeżdżając do małej wioski Jamel. „Kiedy jest się tu tak odizolowanym, otoczonym przez zwolenników ideologii narodowosocjalistycznej i czuje się samotność, to dobrze, że wszyscy tu przyjeżdżają i mówią: nie jesteś sam, wszyscy razem to robimy”.
Ta licząca 38 mieszkańców wioska na północy Meklemburgii-Pomorza Przedniego uchodzi za bastion skrajnej prawicy. W przeszłości celowo osiedlali się tu neonaziści. Za pomocą prawicowych haseł i symboli otwarcie roszczą sobie prawo do interpretacji w wiosce. W samym środku tego wszystkiego: małżeństwo artystów Birgit i Horst Lohmeyer. W poszukiwaniu wiejskiej idylli Lohmeyerowie przeprowadzili się w 2004 roku do tej miejscowości, nie doceniając tamtejszej sytuacji, gdzie spotkali się z skrajnie prawicowym sposobem myślenia, odrzuceniem, a nawet groźbami. Po tym, jak stodoła Lohmeyerów została podpalona przez nieznanych sprawców, oni sami oraz ich festiwal „Jamel rockt den Förster” otrzymali wsparcie od wielu muzyków. W kolejnych latach po Die Toten Hosen pojawiają się takie zespoły i artyści jak Beatsteaks, Kraftklub, Samy Deluxe, Die Ärzte, Antilopen Gang, Casper, Marteria, Juli, Sportfreunde Stiller, Olli Schulz, Herbert Grönemeyer, Die Fantastischen Vier i wielu innych.
Birgit Lohmeyer przedstawia film i opowiada o swojej niezwykłej codzienności z sąsiadami o skrajnie prawicowych poglądach.