Publiczny wykład wieczorny profesora Jensa Krause’a, dr (Instytut Ekologii Wód i Rybołówstwa Śródlądowego im. Leibniza w ramach Stowarzyszenia Badawczego Berlin e.V.)
Badania nad poznaniem zbiorowym dostarczają licznych przykładów tego, jak skuteczne rozpowszechnianie informacji w grupach przynosi korzyści wraz ze wzrostem ich liczebności. Niewiele jednak wiadomo na temat tego, czy grupy wzmacniają również informacje nieprzystosowawcze, takie jak fałszywe alarmy, oraz czy takie koszty ograniczają potencjalne korzyści. W niniejszym badaniu analizowaliśmy dziko żyjące ławice ryb, które reagują zbiorowo ruchami ucieczki i zanurzenia w przypadku ataku ptaków. Przeanalizowaliśmy zbiorową reakcję na ataki ptaków, a także na podobne, ale nieszkodliwe przeloty, w zależności od wielkości ławicy. Większe ławice coraz lepiej rozpoznawały ataki drapieżników, podczas gdy ich reakcja na nieszkodliwe przeloty pozostawała niezmienna. Ponadto czas podejmowania decyzji skracał się wraz ze wzrostem wielkości ławicy. Większe ławice były zatem w stanie jednocześnie przezwyciężyć dwa kluczowe konflikty celów, typowe dla decyzji indywidualnych: konflikt między fałszywymi a prawdziwymi alarmami oraz konflikt między szybkością a dokładnością.
Wprowadzę te wyniki w kontekst przykładów ludzkiego poznania zbiorowego w podobnych problemach i spróbuję na tej podstawie sformułować ogólną definicję poznania zbiorowego. Na zakończenie mojego wykładu wyjaśnię, w jaki sposób nasze prace nad poznaniem zbiorowym wpisują się w szerszy program badawczy poświęcony „Science of Intelligence”, który jest rozwijany w naszym klastrze doskonałości o tej samej nazwie w Berlinie (https://www.scienceofintelligence.de/).
Moderacja: Denise Becker i Jule Meyer B.Sc.