Wyspa Dänholm to niewielka wyspa z bogatą historią. Już wcześniej wykorzystywana do celów wojskowych przez Szwedów, Dänholm stała się kolebką pruskiej marynarki wojennej.
Mała wyspa Strale lub Strela, bezpośrednio u wybrzeży Stralsundu, stworzyła naturalny port, który zawsze był doceniany przez żeglarzy. Wspomina się o niej już w 1288 roku w pierwszym rejestrze miejskim. Prawdopodobnie została przemianowana na Dänholm ze względu na duży ruch żeglugowy Duńczyków w XII i XIII wieku na wodach wokół Rugii i u wybrzeży Stralsundu, ale przede wszystkim w związku z klęską duńskiej floty w pobliżu wyspy w 1326 roku.
Burzliwa historia wyspy, jaką znamy, ma głównie charakter militarny. Pierwsze potwierdzone dokumenty i plany fortyfikacji na wyspie pochodzą z czasów wojny trzydziestoletniej. W 1628 roku Wallenstein, ówczesny dowódca cesarski, wydał w imieniu cesarza niemieckiego rozkaz zabezpieczenia i ufortyfikowania wszystkich portów na Morzu Bałtyckim ze względu na brak własnej floty, w celu stworzenia przeciwwagi dla umacniającego się Imperium Szwedzkiego.
Szwedzka armia również doskonale zdawała sobie sprawę z korzystnego położenia wyspy. Po traktacie sojuszniczym między miastem a Królestwem Szwecji ratyfikowanym w 1628 r., zaczęto natychmiast ulepszać i rozbudowywać istniejące fortyfikacje oraz próbowano kontrolować Strelasund i podejście do miasta za pomocą nowych fortyfikacji z działami. Okres szwedzki zakończył się dla Stralsundu 7 czerwca 1815 roku.
