Wiejski kościół w Brohm to wczesnogotycki kościół z kamienia polnego z barokowym wyposażeniem
Kościół w Brohm jest budynkiem halowym z wgłębionym prostokątnym chórem w starannie wykonanym murze z kamienia polnego z końca XIII wieku. Wschodni szczyt chóru posiada ceglany szczyt ze ślepym łukiem. Na północ od prezbiterium znajduje się sklepiona kolebkowo zakrystia.
Do budynku prowadzi ostrołukowy portal od zachodu i południa. Po południowej stronie chóru znajdują się również mniejsze drzwi dla księdza. Portale na południu są ozdobione profilowanymi impostami i naciętymi rysunkami.
Ściana prezbiterium posiada grupę trzech okien w żaluzji. Pozostałe okna zostały prawdopodobnie powiększone w XV wieku. Chociaż ostrołukowe portale i okna oraz data powstania sugerują, że budynek jest w stylu gotyckim, można to uznać jedynie za przybliżoną kategoryzację dla takich wiejskich budynków archaicznych. W 1716 roku kościół został wyposażony w szachulcową wieżę z dachem namiotowym, która została zredukowana do dzwonnicy w 1949 roku.
Wnętrze budynku również zostało przebudowane w stylu barokowym około 1716 roku. W chórze zainstalowano stiukowe sklepienie zwierciadlane z dekoracją zwojową i postaciami alegorycznymi, a także malowidło sufitowe z aniołami i okiem Boga nad iluzjonistycznie malowaną balustradą, podczas gdy nawa została wyposażona w drewniane sklepienie kolebkowe przedstawiające Wniebowstąpienie Chrystusa.
