Kościoły w regionie - Poznaj małe wiejskie kościoły lub duże, odrestaurowane budynki z czasów rycerzy św. Jana. Można poczuć potężną aurę tych starych budynków i przez chwilę czas staje w miejscu. - Kościół z muru pruskiego w Blankenförde -
Kościół szachulcowy w Blankenförde-Kakeldütt...
Nowy kościół z muru pruskiego został zbudowany w 1702 roku po tym, jak kościół na skraju wsi całkowicie spłonął. Na południowej ścianie kościoła znajduje się ozdobny portal wyrzeźbiony z dębu. Ołtarz, który został wykonany w stylu flamandzkiego baroku, jest, podobnie jak ambona, w kolorze białym i złotym. Warto również zobaczyć obraz olejny po prawej stronie ołtarza, który był niegdyś centralnym elementem XVI-wiecznego ołtarza. Nazwiska ówczesnych darczyńców zostały uwiecznione w malowanych kolorowych szybach okiennych kościoła, a także na cynowych świecznikach, cynowej chrzcielnicy i kielichu komunijnym.Blankenförde-Kakeldütt Ślady mieszkań z epoki kamienia łupanego wskazują na bardzo wczesne osadnictwo w okolicy Blankenförde. Samo Blankenförde zostało po raz pierwszy wspomniane jako "Blankenvort" w 1256 roku. Zgodnie z nazwą, była to wczesna niemiecka osada. Interpretacja "Blankenvort" jako "Ort an weißer / blanker Furth" jest oczywista. Nazwa wsi Kakeldütt, która została po raz pierwszy wspomniana w dokumencie z 1342 r., również odnosi się do bliskości wody. Jednak rdzeń słowa w tym przypadku leży w starosłowiańskim "hoholu", co oznacza "wir" lub "wir" i wskazuje na słowiańską osadę. Oba miejsca zawsze były wioskami rolniczymi. Blankenförde weszło w posiadanie klasztoru Dargun w 1256 roku i zostało zakupione przez Johanniterkomturei Mirow w 1359 roku. Po sekularyzacji komturii stało się częścią dystryktu Mirow. Kakeldütt został podarowany rycerzom św. Jana z Mirowa przez książąt Nicolausa III i Bernharda von Werle w 1342 roku.
