De documentairefilm van Alina Cyranek verweeft vier persoonlijke verhalen van vrouwen die te maken hebben met geweld tot een gemeenschappelijke stem - gesproken door Sandra Hüller - en maakt huiselijk geweld zichtbaar door middel van dans en animatie. De filmdiscussie met de regisseur en deskundigen nodigt uit om van gedachten te wisselen.
Huiselijk geweld tegen vrouwen: De cijfers zijn duidelijk, het leed bijna ondraaglijk; en toch blijven het geweld en vooral de getroffenen vaak onzichtbaar. In haar documentaire FASSADEN onthult Alina Cyranek wat vrouwen meemaken in giftige relaties, welke effecten het geweld op hun leven heeft en hoe ze een uitweg en hulp vinden.
Sandra Hüller vertelt in FASSADEN het verhaal van een vrouw die ontsnapt uit een langdurige gewelddadige relatie en van een politiek en sociaal systeem dat liever de andere kant opkijkt. De film toont de machtsstructuren achter de façades en hoe de staat vrouwen onvoldoende beschermt. Om de anonimiteit van de vrouwen te bewaren is het verhaal uit vier waargebeurde reportages in één verhaal samengevat. Alle gebeurtenissen zijn echt gebeurd, niets is verzonnen.
Een dansend koppel creëert beelden van een relatie in een black box, zeer esthetisch, fysiek en poëtisch, waardoor er ruimte is voor de complexiteit van zo'n relatie. De manipulatie van de vrouw wordt steeds zichtbaarder gemaakt door animatie, door individuele frames op papier uit te printen, te bewerken en weer in de echte film in te voegen. Het klassieke documentairekader wordt gevormd door interviews met deskundigen die de machtsverhoudingen en relatiestructuren duidelijk en objectief categoriseren. FASSADEN is geen film die gemakkelijk te consumeren is, maar een uitdaging voor de kijker.
Huiselijk geweld en de bijbehorende statistieken zijn wreed, schrijnend en fysiek. FASSADEN weerspiegelt dit alles in zijn vorm, is radicaal en eigenzinnig.
