Over reddingsbellen, tongtrekkers en lijkenhuizen – Een verhelderende reis door de tijd met de dichteres Friederike Kempner (1828-1904)
Ze is een juffrouw en is dat haar hele leven al geweest. Sommigen lachten haar uit vanwege haar onbedoelde humor, anderen hadden respect voor haar inzet op het gebied van sociale zorg, haar strijd tegen antisemitisme en de schijnbare dood. De Silezische dichteres Friederike Kempner (1828-1904) onderscheidde zich op voorbeeldige wijze toen mensen werden gekweld door de angst dat ze levend begraven zouden worden.
Nu vertelt ze voor het eerst live over haar tijd, haar inspanningen en de vernieuwingen die deze angst teweegbracht. Artsen, natuurkundigen en wetenschappers probeerden gezamenlijk de schijnbare dood de kop in te drukken door wilde uitvindingen op de markt te brengen om de dood beter vast te stellen of om mensen uit het graf te redden.
Maar hoe of waaruit is deze angst ontstaan? En wat heeft de opkomst van de elektriciteit hiermee te maken? Waarvoor waren tongtrekapparaten en tepelklemmen nodig, wat hebben Hans Christian Andersen, Bertolt Brecht, Alfred Nobel en Dostojevski met elkaar gemeen en wat doet een lijkenbewaker?
Al deze vragen worden tijdens dit illustere evenement beantwoord.
