Gerenot Richter (1926-1991) was een meester in het etsen. Zijn werk omvat ook een groot aantal tekeningen, aquarellen, pastels en schilderijen.
Gerenot Richter (1926-1991) was een meester in het etsen. Zijn werk omvat ook een groot aantal tekeningen, aquarellen, pastels en schilderijen. Maar de diepgang van de allegorische formuleringen en de technische verfijning maken zijn grafisch oeuvre bijzonder en plaatsen Richter in een lijn van traditie met gerenommeerde etsers en graveurs sinds de Renaissance zoals Albrecht Dürer, Carl Wilhelm Kolbe de Oude en Horst Janssen. Ä. of Horst Janssen. Een schenking uit de nalatenschap was de aanleiding voor deze tentoonstelling ter gelegenheid van de 100e geboortedag van de kunstenaar, waarin motieven uit de Oostzee centraal staan.
Na de oorlog volgde Gerenot Richter aanvankelijk een opleiding tot leraar en werkte hij van 1948 tot 1949 als nieuwe leraar in Dresden. Van 1949 tot 1953 studeerde hij kunstonderwijs en geografie aan de Technische Hochschule Dresden, de Universiteit van Leipzig en de Humboldt Universiteit in Berlijn.
In 1953 werd Richter onderzoeksassistent voor de methodologie van kunstonderwijs en artistieke praktijk aan de Humboldt Universiteit. In 1955 kreeg hij een leeropdracht voor schilderen en grafiek aan het Instituut voor Kunstonderwijs van de Humboldt Universiteit, waar hij in 1957 promoveerde. Van 1962 tot 1965 studeerde hij extern aan de Hochschule für bildende und angewandte Kunst Berlin-Weißensee bij Heinrich Burkhardt en Fritz Dähn, waar hij afstudeerde. In 1966 werd Richter docent in de theorie en praktijk van artistieke vormgeving aan het Instituut voor Kunstonderwijs van de Humboldt Universiteit. In 1971 werd hij benoemd tot universitair hoofddocent en van 1979 tot zijn pensionering in 1989 was hij hoogleraar schilderkunst en grafische kunst aan de Humboldt Universiteit.
