Filmvertoning en discussie
Filmvertoning en discussie
De DDR was een soort eiland. Omdat de wereld eromheen niet bezocht kon worden, vluchtten kunstenaars, intellectuelen, maar ook "gewone burgers" het binnenland in: de vlucht op een Elbe-stoomboot. Ze gingen aan boord van een schip van dromen, zonder stuurman, zonder wetten, zonder bestemming. Een schip waarvan het bestaan mogelijk het product was van de fantasie van de passagiers. Want vandaag de dag kan niemand weten wat fantasie was en wat werkelijkheid...
De Ahrenshoopse orgelbouwer Kristian Wegscheider had het idee voor deze ontsnappingen naar een wereld voorbij alle DDR-realiteiten. Zijn liefde voor opera en schone kunsten bracht hem ertoe om in 1986 voor het eerst een stoomboot te huren en een dag door te brengen met een selecte groep vrolijke "drop-outs" zoals in een Italiaanse film. Frederico Fellini's "Schip van dromen" diende als inspiratie. Wegscheider was zo geïrriteerd dat Fellini's film niet werd vertoond in de DDR dat hij de scène zelf nabootste, met operazangers en muzikanten aan boord.
Foto's, privéfilmbeelden en natuurlijk de verslagen in Stasi-dossiers documenteren de wonderbaarlijke reizen van Kristian Wegscheider.
Kristian Wegscheider en zijn vrouw Britta Schwarz vertellen na de filmvertoning (44 min.) meer over deze "reizen", die in de DDR eigenlijk onmogelijk waren. Deze reizen zijn het bewijs dat het verlangen naar uitbundigheid, opzichtigheid, overdrijving en luidruchtigheid nog springlevend was in het Oosten.
